Nagekomen foto Amsterdam

Met dank aan Frans De ciko groep voor de halve marathon

Emmapyramide in het donker

De Emmapyramide vormt onderdeel van de Posbankloop (zie foto) en wordt dan omgedoopt tot 'de muur'. Deze benaming benadrukt de zwaarte van de klim. Gisteravond was de Emmapyramide het middelpunt van onze training. Heen met de gehele groep 5 achter Gordon aan. De stoplichten bij het viaduct over de Schelmseweg vormden het startpunt. Lastig lopen in het pikkedonker in zo'n grote groep. Bij de rotonde in Rozendaal naar links en via de Kerklaan langs het kasteel richting Emmapyramide (bijna 5 km). Dat was redelijk te doen in een tempo van ca. 11 per uur. Terug was weer iets leuks bedacht. In drie groepen terug, de langzaamste groep vormde de prooi voor de twee snellere groepen. Ik wilde wel in de tweede groep lopen. Gelukkig sloten René, Jan Albert en Roel zich bij me aan. Na een keerpunt op de Emmapyramide, zodat we ca. 600 meter extra moesten lopen, kon de jacht beginnen. De tactiek: gecontroleerd 'de muur' oplopen en daarna versnellen. Toen de 'groep Gordon' in het zicht was even wat gas teruggenomen om er daarna snel langs heen te vliegen (dr'op en dr'over). Het laatste stuk naar de stoplichten en het viaduct mochten alle remmen los. Ik hield me in, voelde de benen wat opspelen. Terug in ca. 13 p/u. In totaal ca. 13 km. gelopen. Een heerlijke training onder prima omstandigheden!

Foto's 1/2 Marathon Amsterdam 19 oktober 2008

Van links boven naar rechts beneden:

Jan de Jonge (hele marathon); Edwin Castelein; ik;

Frans van Huizen; Ursula Driessen;

Jan Vullings; Herma Inklaar en Saïd Soulane.

Herstel met verrassing

Met toch wat stijve benen van afgelopen zondag naar de ciko-training. Het advies aan mezelf: "rustig aandoen, herstellen". Maar er stond een baantraining in het schema. Toch is het redelijk gelukt om me rustig te houden en er een herstelloop van te maken. Samen met andere Amsterdamgangers (aangevuld met Bertha) vormden we een groepje om de 'verrassingsloop, met lootjes trekken' uit te voeren. De afstanden, alleen bekend bij de lootjestrekker, varieerden van 200 m. tot 1000 m. Onze snelheden varieerden ook. Diegene die het tempo vooraan mag bepalen, heeft de bekende neiging om harder te gaan lopen. Echt te hard ging het nooit, zodat we toch aan ons herstel toe kwamen. Verder is er gesproken over deelname aan de marathon van Rotterdam in 2009. Jan heeft zich al opgegeven, ik twijfel nog. In Rotterdam heb ik een uitdaging staan (3.18), waar ik de moed voor kunnen opbrengen om die tijd aan te vallen. De komende tijd zal ik bepalen of ik er zin in heb.

Prachtige resultaten in Amsterdam

De verwachtingen waren hoog gespannen, zeker bij mij. Dat het mijn beste tijd op de halve marathon zou moeten worden, daar was ik al langer van overtuigd. Het belegen (11 jaar oude) record van 1.37.30 moest er gewoon aan. Ik had me zelf nog behoorlijk druk opgelegd om zo dicht mogelijk de 1.30 te benaderen. Wat zou er mogelijk zijn in Amsterdam? De start verliep gladjes. Samen met Edwin en Ton in startvak 1. Edwin en ik vormden een klein treintje, die eerste kilometers. We hadden afgesproken zo lang mogelijk bij elkaar te blijven. Na een kilometer of vier ineens kabaal achter me, Edwin lag op de grond. Gestruikeld over een hele vervelende verkeersdrempel. Er brak (figuurlijk) iets bij Ed, hij kon me niet meer volgen. Tot een kilometer of 12 kon ik mijn tempo op ca. 14 km/u gemiddeld houden, maar ik voelde langzaam de krachten wegvloeien. Ik wist toen al dat het geen 1.30 zou worden. Dan maar het alternatief van 1.32. Ik beet op mijn tanden om niet verder terug te zakken in snelheid. Richting het centrum speelde de tegenwind me parten. Ik verlangde naar het Vondelpark, wetende dat je er dan bijna bent. Waar blijft dat verdomde park, het schoot niet op. Brandende voetzolen. Eindelijk, daar was het, nu kon ik de focus verleggen naar het eindpunt. Ik gaf nog eens alles, meende in de laatste bocht nog de aanmoedingen te horen van Jan de Jonge (marathon in 3.22) en zette in het stadion aan voor een eindspurt. De kunststof baan voelde heerlijk zacht aan en mijn klok stond stil op 1.32.52 (13,7 km/u). Erg tevreden over mijn PR wachtte ik op de rest van de ciko-maatjes. Ton was er al (1.28.38, PR). Frans zou rustig aan doen maar liep heel makkelijk naar 1.37.39. Edwin kwam (met kapotte knieën) binnen in 1.38.11. Achter alkaar stroomden ze nu binnen en het regende pr's: Jan en Ursula: beiden 1.42.51, hoe krijgen ze het voor elkaar? Herma er vlak achter (1.43.48). Saïd sloot onze rij in een zeer verdienstelijke 1.44.18. Na nog even genoten te hebben van het (laatste??) ING-arrangement (de injectie met 10 miljard van de landelijk meest bekende filantroop Wouter Bos was nog niet bekend) keerden we (met veel gehannes) met het openbaar vervoer tevreden huiswaarts.

Preview 1/2 marathon Amsterdam (2)

Nu het dichter bij komt, slaat de twijfel toe. Hoe ga ik het er straks vanaf brengen? Ik heb de laatste dagen meer respect gekregen voor de te lopen afstand. Een halve marathon is lang, zeker om in een snelheid te lopen die tegen mijn maximum aan zit. Ik heb nog even wat rekensessies gedaan. Een eindtijd van 1.30 uur betekent een km tijd van 4.16 min. en een gemiddelde van 14.1 km/uur. Ga er maar aan staan. Het zou tevens een PR op de 15 km. betekenen (1.03.59). Lijkt me toch niet reëel. Nee, dan maar 1.32 uur als nieuwe recordtijd, is ook nog altijd 4.22 min per km met een gemiddelde van 13.8 km/uur. Veel zal afhangen van het weer. De voorspellingen zijn goed, ca. 15 graden en droog. Ik hoop niet te veel wind te vangen. Wind tegen kost me te veel kracht is mijn ervaring. Ik ben er nog niet uit kwa kledingkeuze. Ook weet ik nog niet of ik zelf drinken mee neem. Nou, genoeg stof om nog over na te denken. Ik beslis op het laatste moment.

De andere amsterdamgangers gaan (bijna) allemaal voor een beste tijd. Jan (1.40), Herma en Ursula (1.45) hebben stoute plannen. Edwin is in vorm en gaat zeker niet voor mij onder doen, heeft pas zijn besttijd aangescherpt. Ton gaat een PR neerzetten, loopt volgens mij voor het eerst deze afstand en zal direct onder de 1.30 duiken. Alleen Frans (bereidt zich voor op marathon Terschelling) en Saïd (is aan het terugkomen) zullen rustiger aan doen. Ik heb er in ieder geval heel veel zin in! Zal ik de blauwe veters in doen??

Vermoeid richting Amsterdam

Na de zaterdagloop voelde ik mijn benen. Vervolgens ben ik het weekend in allerlei slechte houdingen (te lang) bezig geweest een nieuwe computer te installeren. Gevolg: 'rugpijn'. Deze week heb ik vakantie, zodat ik maandagmorgen de pijn eruit kon lopen. Een rondje Velp van ca. 11 km. in een uur, in nog steeds prachtig zonnig weer. Het voelde een stuk beter en ik kon mijn opgedane energie weer aanwenden om verder te klooien aan de thuis-computers.

Tijdens de dinsdagavond training deed Maarten zijn best om de training rustig te houden voor de (halve)marathon gangers. Uiteraard lukte dat niet helemaal. met name de terugweg ging het (heuvel op) toch weer te snel. Bijzonder was de terugkeer van Frans van zijn vakantie in Libië. Frans is eigenlijk na de landing direct naar ciko gelopen. Ik beschouw Frans als een 'echte loper', iemand die altijd en overal de hardloopschoenen aantrekt, ja zelfs in de woestijn (zie foto onder). Deze week is het zaak om vooral veel rust te nemen. As donderdag een rustig duurloopje, gezamenlijk met de groep die zondag naar Amsterdam vertrekt. In Mokum moet het gebeuren!