Warnsborncross (4): de foto's

Warnsborncross 8 maart 2009

Warnsborncross (3) ciko prestaties

Vermeldenswaardig de prestaties van de andere ciko-lopers bij de warnsborncross. Jeannette (5,5 km in 25,12 tevens parcoursrecord) en Manon (11 km. 49,27) werden beide eerste vrouw op hun afstanden en verdienden daarmee een fles wijn. Gefeliciteerd!

Overige groep5 en groep7 lopers:

16,5 km:

Paul v Rooijen, 4e in 1.07.57

Gordon Abraham, 17e in 1.23.56

11 km

Evert Dorregeest, 11e in 49.32

Ik, 12e in 49.56

Hans Rietberg, 18e in 51.44

Theo Jansen, 25e in 53.28

Floor Perquin, 31e in 55.25

Moniek Zuurbier, 32e in 55.33

Hans Bugter, 40e in 57.50

5,5 km

Bernard Bade, 6e in 23,31

Stefan vd Kolk, 16e in 25.04

Maarten v Alphen, 18e in 25.21

Wansborncross (2): missie geslaagd!

Ernstige twijfels vanmorgen. Zal ik gaan? Ik lag te luisteren naar de gestaag vallende regen op het dak en vervloekte het Nederlandse klimaat. Alle moed bijeen rapend, stapte ik uit bed. Wel met de auto naar Warnsborn. Onderweg werd het al droog. Het was druk, moest bijna in Arnhem parkeren. Veel bekenden van ciko aan de start. Ex topatleet Marko Koers begeleidde een grote groep HAN atleten, w.o. Jeannette. Zij bereiden zich voor op de HAN-KAN marathon. Vlak voor de start begon de zon zelfs te schijnen. Ik trok nog snel mijn jasje uit, dat zou een goed beslissing zijn. Met zijn allen van start. ik probeerde een lekker ritme te lopen. Ik liet al snel Jeannette, Maarten en Stefan achter me, die trouwens allemaal 5,5 km. liepen. Enkele tientallen meter voor mij Manon en Evert, ik liet het erbij, zou me anders forceren. Mijn doorkomst eerste ronde 24,20, op schema voor de gewenste tijd onder de 50 min. De 2e ronde werd het zwaarder en zwaarder. Weer die venijnige heuveltjes op in het fantastische landschap. Ik zag uit naar de laatste klim naar de finish. Eindelijk, de afdaling langs hotel Warnsborn. Nu schoot het op. Ik zou onder de 50 min kunnen lopen, maar moest er nog een serieuze sprint uitpersen. Ik gaf alles en de eindtijd: 49,56 (13,2 k/u). Missie geslaagd!

Warnsborncross (preview)

In 2006 liep ik hem voor het laatst, de Warnsborncross. Jaren daarvoor heb ik hem regelmatig gelopen. Ik heb het niet opgezocht, maar het is voor mij één van de loopjes van het eerste uur. Klein opgezet, kneuterig, meestal pokkeweer. Het parcours: veel modder, gladde stukken, bruggetjes, venijnige heuvels. Een echte cross dus en bovenal in een prachtig landschap, georganiseerd door de loopgroep Arnhemia. Drie afstanden kun je lopen: 5,5 km (1 ronde); 11 km (2 ronden) en 16,5 km (3 ronden). Ik vind 11 km. cross meer dan genoeg. In 2006 liep ik 51,15 over deze afstand (12,9 k/u). Deze tijd gaat er morgen aan!

Streep door marathon

Ik ga definitief geen marathon lopen dit voorjaar. Mijn bovenbenen geven aan dit niet aan te kunnen, het wordt niet beter en niet slechter. De fysio moet er maar meer aan doen. Misschien moet ik meer rust nemen. In ieder geval zie ik het niet zitten om keihard door te trainen voor de marathon van Utrecht (13 april). Ik heb moeite met de motivatie nu ik weet dat ik mijn PR (3 uur 18 min) niet aan kan vallen. In één of andere aparte loop, bv de Jungfrau of een strandrace, weet je dat je die niet voor de tijd moet lopen. Een vlakke marathon is anders, daar heb ik de drang om altijd voor de beste tijd te gaan. Als ik eerlijk ben kost het me sowieso veel moeite om te trainen voor een marathon in het voorjaar. Vaak in het donker met K-weer op pad om de kilometers te maken. En dan nog maar afwachten of het op het 'moment supreme' niet te warm wordt. Nee, geef mij maar de lente en de zomer om te trainen. Al met al dus geen basis om op voort te borduren. Er komen nog veel andere leuke loopjes om aan mee te doen.

Verassingsloop

De verrassingsloop op de baan is leuk. Gordon had lootjes gemaakt met daarop afstanden van 400 tot 2000 meter. De lotentrekker (steeds uitverkoren door Gordon) moest de rest op sleeptouw nemen en het daar hem of haar gewenste tempo opleggen, intussen geheim houdend over welke afstand het ging. Hans beet het (of de?) spits af. Gelijk een fors tempo inzettend over 1 km., zette hij de toon voor de rest. Herma liet zich ook niet onbetuigd en liet ons (in ieder geval mij) naar adem happen. Enkele anderen (o.a. Ton, Peter) maakten het zeer bont. Ik haakte af bij deze twee heren, maar kwam toch nog tot de volgende gemiddelde snelheden:

* over 1 km: 14,2 k/u;

* over 600 m: 15 k/u;

* over 400 m: 16,3 k/u

* nogmaals 600m: 14,5 k/u

Gekkenwerk? Alleen Manon, waarvan we weten dat zij de groep helemaal los kan lopen, was zeer verstandig en liep zo'n 13 k/u. Deze verrassingslopen duurden een uur. Met inlopen en uitlopen erbij maakten we volgens Frans liefst 17 kilometer vol. En dat voor een baantraining!

Snelle groep erg snel

Het aantal groep5 lopers breidt zich nog steeds uit. Vandaag meldden zich 30 man en vrouw voor een intervaltraining. Te grote groep vond Gordon om gezamenlijk de beoogde ronden af te leggen. Hij heeft gelijk. Te grote groep betekent te veel niveauverschil en daardoor ontevreden gezichten. Voor de één gaat het te hard, voor de ander te langzaam. Ik mocht daarom de snelle groep aanvoeren. De ronde over 1,1 kilometer moest 8 x af worden gelegd, pauze: rdl van ca. 400 meter. De minder snelle groep (zoals dat netjes heet) mocht het 7 keer doen. Doel: gelijktijdig eindigen. Dat was nogal een opgave voor ons. Het parcours, een ronde bij jeugdherberg Stayokay, was uiteraard niet vlak. De snelle groep had er zin in. Ik moest er vaak op wijzen als groep bij elkaar te blijven en het tempo niet te verhogen. Dat laatste ook om mezelf in bescherming te nemen. Het tempo lag gemiddeld tussen 13 en 13,5 k/u. Vanaf ronde drie vroeg ik me af of ik het wel zou redden om steeds mee te gaan. Het lukte wel, maar ik eindigde met de tong op de schoenen. Terug bij ciko hadden we een slordige 17 km. afgelegd.