zaterdag 14 maart 2009

Alternatief voor CPC

Vandaag staat de City Pier City loop op het lopersmenu. De ogen zijn gericht op Haile Gebrselassie, die een aanval gaat doen op het wereldrecord op de halve marathon. Mijn gedachten zijn vooral bij de ciko-deelnemers Jan, Ton, Herma en Said die ieder hun eigen race gaan lopen. Jan zal zijn marathonschema boven alles stellen en het als training zien. De anderen gaan uiteraard wel voor een mooie tijd. Op het moment dat de CPC begint heb ik er al lang en breed een halve marathon opzitten, samen met Moniek, Jan-Albert en Erik. Lekker op een natuurlijk tempo over de hei, genietend van de warmer wordende natuur. De korte broek durfde ik nog net niet aan te doen, maar dat moment is niet ver weg. Buiten de altijd weer te beklimmen heuvels, liepen we niet onder de 11 km/u, het ging ons makkelijk af. Terug op valkenhuizen hadden we onze eigen halve marathon afgelegd, nog binnen de twee uur (1.57). Mijn hartslag gemiddeld 139 bpm. Een goed gevoel, ook met mijn bovenbenen gaat het de goede kant op. Ben zeer benieuwd naar de resultaten van Haile en 'onze jongens' in Den Haag.

woensdag 11 maart 2009

Lidingöloppet in Zweden- 'loperswalhalla'

Al langere tijd ben ik gecharmeerd van de Lidingöloppet in Zweden. Lidingo is een eilandje op enkele kilometers van Stockholm. De afstand is 30 km, er kunnen ook andere afstanden worden gelopen (15,10). Dit jaar is de loop op zaterdag 26 september. In de runnersworld dec. 2008 staat er een artikel over Ook in de cikoerier heeft Henk Bruggeman er over geschreven. (Artikelen bij mij op te vragen)

In Runnersworld: 'De hoogste concentratie mooie Vikingmannen en- vrouwen, De zuiverste Zweedse boslucht, de beste organisatie, het meest enthousiaste publiek, en een afsluitende douche met mannen en vrouwen samen. Één van deze beloften kwam niet uit' Is dan zelfs het loperswalhalla niet perfect.

De Lidingöloppet noemt zichzelf de langste cross van de wereld, maar wie vertrouwd is met de modder van vele Vlaamse en Nederlandse crossen, zou dit predikaat niet aan het Zweedse evenement verlenen. De ondergrond varieert van hier en daar wat asfalt, tot grind- en
bospaden. Het is een zware loop door de vele heuvels, hoe dichter bij de finish hoe stijler de hellingen. Voor de snellere en ambitieuze lopers: wie binnen de 2.15 blijft, krijgt een speciale zilveren medaille.
Ik wil hier heel graag gaan lopen, een zweeds avontuur. Het wordt weer eens tijd voor een buitenlands reisje gekoppeld aan een leuke uitdaging. Ik hoop op interesse van een groep ciko-lopers. Zie de enquête.

Warnsborncross (4): de foto's







Warnsborncross 8 maart 2009

maandag 9 maart 2009

Warnsborncross (3) ciko prestaties

Vermeldenswaardig de prestaties van de andere ciko-lopers bij de warnsborncross. Jeannette (5,5 km in 25,12 tevens parcoursrecord) en Manon (11 km. 49,27) werden beide eerste vrouw op hun afstanden en verdienden daarmee een fles wijn. Gefeliciteerd!

Overige groep5 en groep7 lopers:

16,5 km:
Paul v Rooijen, 4e in 1.07.57
Gordon Abraham, 17e in 1.23.56

11 km
Evert Dorregeest, 11e in 49.32
Ik, 12e in 49.56
Hans Rietberg, 18e in 51.44
Theo Jansen, 25e in 53.28
Floor Perquin, 31e in 55.25
Moniek Zuurbier, 32e in 55.33
Hans Bugter, 40e in 57.50

5,5 km
Bernard Bade, 6e in 23,31
Stefan vd Kolk, 16e in 25.04
Maarten v Alphen, 18e in 25.21

zondag 8 maart 2009

Wansborncross (2): missie geslaagd!

Ernstige twijfels vanmorgen. Zal ik gaan? Ik lag te luisteren naar de gestaag vallende regen op het dak en vervloekte het Nederlandse klimaat. Alle moed bijeen rapend, stapte ik uit bed. Wel met de auto naar Warnsborn. Onderweg werd het al droog. Het was druk, moest bijna in Arnhem parkeren. Veel bekenden van ciko aan de start. Ex topatleet Marko Koers begeleidde een grote groep HAN atleten, w.o. Jeannette. Zij bereiden zich voor op de HAN-KAN marathon. Vlak voor de start begon de zon zelfs te schijnen. Ik trok nog snel mijn jasje uit, dat zou een goed beslissing zijn. Met zijn allen van start. ik probeerde een lekker ritme te lopen. Ik liet al snel Jeannette, Maarten en Stefan achter me, die trouwens allemaal 5,5 km. liepen. Enkele tientallen meter voor mij Manon en Evert, ik liet het erbij, zou me anders forceren. Mijn doorkomst eerste ronde 24,20, op schema voor de gewenste tijd onder de 50 min. De 2e ronde werd het zwaarder en zwaarder. Weer die venijnige heuveltjes op in het fantastische landschap. Ik zag uit naar de laatste klim naar de finish. Eindelijk, de afdaling langs hotel Warnsborn. Nu schoot het op. Ik zou onder de 50 min kunnen lopen, maar moest er nog een serieuze sprint uitpersen. Ik gaf alles en de eindtijd: 49,56 (13,2 k/u). Missie geslaagd!

zaterdag 7 maart 2009

Warnsborncross (preview)

In 2006 liep ik hem voor het laatst, de Warnsborncross. Jaren daarvoor heb ik hem regelmatig gelopen. Ik heb het niet opgezocht, maar het is voor mij één van de loopjes van het eerste uur. Klein opgezet, kneuterig, meestal pokkeweer. Het parcours: veel modder, gladde stukken, bruggetjes, venijnige heuvels. Een echte cross dus en bovenal in een prachtig landschap, georganiseerd door de loopgroep Arnhemia. Drie afstanden kun je lopen: 5,5 km (1 ronde); 11 km (2 ronden) en 16,5 km (3 ronden). Ik vind 11 km. cross meer dan genoeg. In 2006 liep ik 51,15 over deze afstand (12,9 k/u). Deze tijd gaat er morgen aan!

Streep door marathon

Ik ga definitief geen marathon lopen dit voorjaar. Mijn bovenbenen geven aan dit niet aan te kunnen, het wordt niet beter en niet slechter. De fysio moet er maar meer aan doen. Misschien moet ik meer rust nemen. In ieder geval zie ik het niet zitten om keihard door te trainen voor de marathon van Utrecht (13 april). Ik heb moeite met de motivatie nu ik weet dat ik mijn PR (3 uur 18 min) niet aan kan vallen. In één of andere aparte loop, bv de Jungfrau of een strandrace, weet je dat je die niet voor de tijd moet lopen. Een vlakke marathon is anders, daar heb ik de drang om altijd voor de beste tijd te gaan. Als ik eerlijk ben kost het me sowieso veel moeite om te trainen voor een marathon in het voorjaar. Vaak in het donker met K-weer op pad om de kilometers te maken. En dan nog maar afwachten of het op het 'moment supreme' niet te warm wordt. Nee, geef mij maar de lente en de zomer om te trainen. Al met al dus geen basis om op voort te borduren. Er komen nog veel andere leuke loopjes om aan mee te doen.