Prima duurloop

RDL 24-7-2010

De animo was vanochtend verrassend groot, maar liefst 13 fanatieke hardlopers om 8.00 uur op de Beukenlaan. Sommigen wat mopperend over het vroege tijdstip, vertrokken we door de rozendaalse bossen richting het  'moffendorp'. Enn gedeelte van het parcours liep omhoog over het fietspad in de tegenovergestelde richting van de Derdekerstdagloop. Ze hebben gemeend hier afschuwelijke witte betonnen platen te moeten neerleggen. Het doet pijn aan je ogen, maar ze zullen wel lekker lang meegaan. Het tempo was (te) hoog, maar ik hoorde geen wanklank en we liepen compact als groep. Ik liep lekker en volgens mij de anderen ook. Ik liet het dus maar zo. Daarna over de zanderige Tönnekesweg (de naam heb ik van Cordien) en de lange klim naar de hei. Frans oefende heuvel op voor zijn Zwitserse marathon-avontuur van volgende week. Onderweg een glimp van een kudde herten gezien, maar vooral veel Schotse hooglanders. Nog steeds liep ik goed na zo'n 1,5 uur. het verbaasde me omdat ik het donderdag best moeilijk had tijdens de 3 x 2500 m. TDL. Het weer speelde natuurlijk mee, ca. 18 graden en een verkoelend windje. Na ruim 22 km. waren we terug. Ik voelde me zo goed dat ik besloot nog een 'lusje' te lopen via de Huijgenslaan en park Angerenstijn. Thuis had ik 26,5 km op de teller staan. Een prima duurloop, dat geeft een goed gevoel.

Marathon Amsterdam (1) hele of halve?

Na allerlei lichamelijke ongemakken (schildklier / kuiten) had ik mijzelf de marathon van Amsterdam (19 okt.) in het vooruitzicht gesteld. Als een soort beloning, maar ook als bewijs om 'terug te zijn'. De twijfel slaat nu toe. In de doordeweekse trainingen gaat het nog niet naar wens. De vorm wil maar niet terugkomen. Ik moet te hard werken om bij te blijven in de 'tweede groep'. Als mijn maatjes 'Jan, Frans, Tonny etc.' mij kloppen op snelheid en duurvermogen, dan voelt dat niet goed. Ik moet veel beter kunnen en aan kunnen klampen bij de 'snelle jongens'. In 2008, begin 2009 ging dat prima.
Ook de wedstrijd in Westervoort ging niet naar wens, ik heb er zelfs weer kuitklachten aan overgehouden en moet dus noodgedwongen weer teruggrijpen naar de tubes. Maandag onderga ik weer een massage. De schilklierhormoonpillen moest ik afbouwen. Over twee weken weer een 'monitoringsmoment'. Ik heb geen goed gevoel.
Al met al sta ik nog niet te trappelen om een schema te volgen voor de hele marathon. Zoals ik me nu voel ga ik voorlopig (maximaal) halve marathons lopen. 

Midzomerrun Westervoort

In het 'treintje'

Ik had het me vandaag toch wel iets anders voorgesteld. Het treintje met Frans en Jan liep minder soepel dan gedacht. Overigens lag dat niet aan Jan. Jeanette nam de plaats in van Frans die na 1,5 kilometer de sokken er in zette. Warm was het, maar ook stond er nog een flinke bries. Zaak dus om in een groepje te blijven op de dijken. Dat lukte me de eerste ronde. Ik kwam gelijk door met Jan en Jeannette. Aan het begin van de tweede ronde kreeg ik motivatieproblemen. Eigenlijk mankeerde ik niets (lichamelijk), toch dacht ik over uitstappen. Alleen de gedachte er aan is dodelijk. Ik liet Jan en Jeanette weglopen. Ik kon het niet opbrengen om een tandje bij te schakelen. Op eigen kracht en tempo naar de finish. Ik moest aan een bergetappe in de Tour de France denken, waar renners ook dikwijls eigen tempo naar boven rijden. Ik zag Jan, Jeannette en ook Frans in de verte. Ik schatte de afstand op 1 minuut verschil. Zou ik nog binnen mijn doel van 45 min. kunnen finishen. Met een uiterste inspanning in de laatste 200 meter werd het 44.58. Doel bereikt, maar dit kan veel beter! Jan liep een PR 43,43, Jeanette werd tweede dame en ontving een bos zonnebloemen. Frans eindigde er net achter. En ik?... Ik moet gaan werken aan mentale weerbaarheid en tempohardheid! 

Voorbereiden op Midzommerrun

Of het een goede voorbereiding is? Ik weet het niet, moet morgen blijken in W'voort. Vanmorgen om 8.00 uur met Moniek, Peter, Marlies en Eric de reguliere zaterdagmorgen lange duurloop gedaan. Ik liep lekker, temperatuur in orde, niet meer zo verdomd heet als vorige week. Ik had mezelf voorgenomen eerder af te haken om ca. 1 uur te lopen. Dat lukte niet, het 'afhaakpunt' lag op 7 km. Via de fietspaden langs de hei van het Rozendaalse veld en de hondenuitlaatplaats rustig terug naar kasteel Rozendaal. Helaas geen wild gespot dit keer. Thuis gaf de Garmin 14,5 km. aan. Maar omdat het lekker liep, ben ik er niet bang voor dat ik teveel heb gedaan voor morgen. Overigens hoef ik ook geen recordtijd te lopen, alles staat nu al in het teken van de voorbereiding van de Amsterdam Marathon in oktober. Bij de Midzomerrun ga ik in een treintje lopen met Jan en Frans. Doel is 45 min. De hoge temperatuur wordt een grote tegenstander. Ik ben benieuwd!

Yes, Ik ben trainer!

Enorm blij ben ik met het behalen van mijn trainersdiploma (looptrainer niveau 3). Het heeft me de afgelopen maanden heel veel energie gekost. Als er dan een positief resultaat uit de bus rol, dan valt er wat van je af. De atleten, mijn hardloopvrienden uit groep 5, waren geweldig. Zij hebben mij er doorheen gesleept. Soms vroeg ik me af wie er nerveuzer was, als ik die serieuze 'koppies' zag. Geweldig, hartelijk dank hiervoor en er volgt nog een beloning. Ook Nancy en Dick Leseman lieten zien wat ze in huis hadden en werden hiervoor beloond met een diploma. Een speciale dank gaat uit naar Maarten. Maarten heeft als mijn praktijkbegeleider werkelijk alles gedaan om van mij een goede trainer te maken. Van de positief kritische opstelling van Maarten heb ik ontzettend veel geleerd. En nu maar hopen dat de atleten die ik train het ook leuk en leerzaam vinden. Ik ga er voor!

(foto's volgen)

Spanning stijgt

Morgen moet het gebeuren, het behalen van mijn trainersdiploma (looptrainer niveau 3). Om 13.10 begint het in Doetinchem. Eerst een voorgesprek met mijn beoordelaar van de atletiekunie. Dan de training geven, een half uur en ter afsluiting een reflectiegesprek. Als het goed gaat ontvang ik een handdruk en een diploma. Ik word nu toch wel wat nerveus, maar ben niet bang het niet te halen. De toeschouwers (Jolanda en kinderen) en de 14 atleten van groep 5 zijn mijn rotsen in de branding. Ik grijp nog niet naar de pillen.

Lange duurloop met vertraagde start

Je zou toch denken, na bijna een week dooiweer dat je zonder gevaar voor valpartijen weer zou kunnen lopen. Maar niets bleek minder waar. Een ronde door het bos was ons nog niet gegund. De groep, die bestond uit 10 personen (Rotterdamgangers en reguliere zaterdagochtendlopers) bleef na het rekken zoeken naar een begaanbare weg. De bospaden: een ijsbaan. Dan de fietspaden maar vanaf Kasteel Rozendaal. Ook dat ging niet zonder gevaar. De weg naar de Emmapyramide evenmin. Uiteindelijk besloten we er maar een 'saai' wegparcours van te maken. Overigens viel dat nog erg mee. Langs kasteel Biljoen, onder het viaduct van de A345 liepen we op de dijk richting A12 en verder door naar IJseloord. Door de mist straalden de uiterwaarden 'rust' uit. Alleen de fladderende ganzen verbraken af en toe de stilte. Om toch aan genoeg kilometers te komen, vooral voor de marathonlopers, liepen we door de stad en om Sonsbeek terug naar Ciko. De Garmin gaf ruim 24 km. aan, in een slordige 2 uur 30 min. Het voelde prima!