Veel zand

Joop belde af voor de zaterdagochtendloop, ondervond de naweeën van een vakantie in donker Afrika. Of ik zijn dames kon opvangen en op pad kon sturen. Dat hoefde niet, Bart was de redder in de nood. Kwam goed uit, want er waren ook twee nieuwe dames bij. Het verschil met mijn 'snellere' groep zou te groot worden. Nu vertrokken we met acht man en één vrouw (Cordien). Leuk dat Edwin zich weer eens liet zien op de zaterdag. Rechtsom ging het richting Rozendaal, het fietspad volgend richting Posbank, veel heuvels op. Daarna begon het zware stuk, heel veel zand. Gelukkig had een auto met brede banden voor een verhard gedeelte gezorgd. Desondanks deed het zich voelen. Jan z'n darmen werkten niet mee en kon zijn hartslag niet beneden het gewenste niveau houden. Cordien bleef honderduit praten, zij is niet moe te krijgen. Maar dat wordt volgende week wel anders tijdens de Montferlandrun. Ik heb beloofd voor 'haas' te spelen. Doel: 1 uur en 5 min. Ik liep best lekker, probeerde de snelheid op de beloofde 11 k/u te houden, lukte niet altijd. Mijn hartslag (gem 142 bpm) was iets hoger dan normaal (< 135 bpm). Na 2 uur en 7 min. terug op de Beukenlaan. Met bijna 22 km. komt het weektotaal op 55 km. Voldoende lijkt me.

Aanklampen langs bedrijventerreinen

Nadat we dinsdag al aardig wat kilometers hadden gemaakt, hakte de training van donderdag er lekker in. Gordon nam ons mee via Velp, Biljoen, over de bedrijventerreinen aan weerskanten van de A12 (de Beemd en ijsseloord II) en terug via Presikhaaf. Op deze route moesten we 3 x 15 minuten snelheid maken. Bij de eerste keer denk ik dan: 'als ik dat maar vol hou'. Makkelijker werd het niet, langs de bedrijventerreinen over de dijk, pakte we volop de wind. En in het derde gedeelte moesten we met gevaar voor eigen leven de kruispunten bij WC Presikhaaf zien te omzeilen. De snelheid moest tenslotte worden vastgehouden. Dat lukte niet helemaal. De eerste versnelling ging in 12,4 k/u gemiddeld, de tweede in 12,0 en de derde in 11,4. Vandaar dat we tegen de Monnikensteeg ons nog even uit mochten leven. Ik vond het genoeg en bleef achteraan hobbelen. De afgelegde afstand bedroeg ca. 16,5 km. Opgeteld bij dinsdag kom ik al op zo'n 32 km. Zaterdag zullen we het proberen naar 55 km. te tillen.

Improviseren in winterse omstandigheden

Ik had het al enigzins verwacht, op de baan viel niet te lopen. Het is zo'n beetje de plaats waar sneeuw het langst blijft liggen. Mijn trainingvoorbereiding voor 6 x 800 meter kan de koelkast in. Dan maar de fietspaden opgezocht van het bekende 'rondje Koningsweg'. Uitermate geschikt voor een duurloop met versnellingen. Ik had al over dit alternatief nagedacht, 2 VDL's van 10 minuten (12 - 12,5 km/u) en 1 TDL van 1 kwartier (13 - 13,5 km/u) was het vervangende programma. In de hoop dat de fietspaden goed beloopbaar zouden zijn en het dooiwater niet op zou gaan vriezen. Behoudens de brug over de A50, die spiegelglad was, ging het goed. Op de Koningsweg vormden zich nog wat obstakels. Zo'n zes pelotons militairen die zwaar bewapend en met camouflagestrepen op het gezicht moeilijk te zien waren. Oefening gelukt, zou ik zeggen. En enkele verraderlijk gladde plaatsen. Gelukkig hielden we ons allemaal staande. Af en toe moest ik ingrijpen. Tijdens de TDL ontstonden spontaan twee groepen. Maarten nam de tweede groep op sleeptouw. Na hergroepering was het zaak om de warm gedraaide lopers rustig te houden. Valt niet mee met twee dames op kop die al kletsend het tempo steeds opvoeren. Het laatste zware gedeelte van de Kemperbergerweg mocht er eigen tempo gedraaid worden. Ik testte me nog even op de laatste klim, ging lekker. Het was toch heerlijk om te lopen, zo in de frisse winterlucht. Tevreden keek ik terug op de gegeven training. Het is anders lopen, veel attenter zijn, constant bij de les blijven. Maar erg leuk om te doen. O, ja de sneeuw op de atletiekbaan was goed genoeg om nog even een sneeuwbalgevecht te houden!

Liepen we afgelopen donderdag nog in de stromende regen, vandaag hadden de weergoden een andere verrassing in petto. Een leukere moet ik zeggen. De wereld was wit, de kinderen in de buurt lieten hun vreugdekreten al vroeg horen. Toch nog elf lopers meldden zich op De Beukenlaan om hun voetstappen in de sneeuw te drukken. Jan (uit Zevenaar) had zijn fototoestel meegenomen en heeft fantastische plaatjes kunnen schieten. Hoewel ik een andere route in gedachten had, viel de keuze op bos en hei, met dit weer is dat nog meer genieten. De dooiende sneeuw en vooral modder maakte het zwaar, zo zwaar als een cross. Het weerbeeld wijzigde meerdere malen. Harde wind en sneeuw of hagel wisselde met zonneschijn. Ik voelde dat we de lengte beperkt moesten houden, voor mijzelf en voor de meeste lopers. De spieren en gewrichten waren nog steeds niet helemaal hersteld van de 7-heuvelenloop en de doordeweekse trainingen. Een klein groepje splitste zich nog even af. De rest hield het na 19 kilometer voor gezien. Nu lekker nagenieten, gelukkig hebben we de foto's nog!

Koude en warme douche

Ik had verwacht dat het droog zou blijven, althans zo voelde het aan toen ik naar ciko fietste. Wel had ik een hardloopjasje aangetrokken. Dat was nodig ook. Eens te meer blijkt dat ik geen 'Erwin Krol' aspiraties moet ontplooien. Op weg naar 'rondje klok' viel het met bakken uit de hemel. Door de versnellingen op weg naar de 'drie keer 2000 meter' kreeg ik het toch nog warm. Pittige aanloop trouwens naar ons rondje op de Hoogkamp. De ca. 5 km. en de stijging van de Heemstralaan, gecombineerd met de regen en de versnellingen deden zich voelen. Ik was sowieso al moe voor de training, maar ja... moet ik ook maar meer rust nemen (eerder naar bed gaan bijvoorbeeld). De rondjes bleken trouwens maar 1,4 km. lang te zijn. De eerste twee liep ik in 6.22 min., ingehouden. Ik voelde de 7-heuvelenloop nog in de benen. Bij de laatste ronde gaf ik meer gas en kwam aan in 5.57 min. (14,1 km/u). De terugweg verliep rustig, niet droog. Nu kreeg ik het koud en ik was dan ook dankbaar toen ik onder de warme waterstralen stond van Valkenhuizen.

7 heuvelen in beeld

Ciko

1. Wim (5693)

2. Edwin (28407)

3. Ursula (19055)

4. Jan Keemink (15655)

5. Jeanette (28644)

6. Herbert (16951)

7. Jan Vullings (24098)

8. Frans (29233)

WSRL

9. Eric Jongmans (6292)

10. Wenny van Os (21416)

Meer 7-heuvelenloop

De ciko-lopers waren massaal aanwezig in Nijmegen. De vele trainingen in ons heuvelachtige gebied zijn niet voor niets geweest. Fantastische tijden zijn er gelopen. Te veel om allemaal in één bericht op te sommen. Vermeldenswaardig zijn de pr's van Ton 1.00.49; Herma 1.08.51; Edwin 1.04.18; Herbert 1.01.32; Cordien 1.07.35 en René 1.06.09. Ursula offerde zich op voor de wetenschap, zij liep met 'pil' om lichaamsfuncties te meten (1.11.35). Jan gaf zichzelf het meest gewenste verjaardagskado: 1.07.27. De volgende keer heeft hij zijn echte kado (een Garmin-gps horloge) om zijn pols, kan hij nog effectiever trainen. Het gaat dus geweldig met de groep5 lopers. Zie de complete ciko lijst.
Ook enkele collega's van het waterschap waren van start gegaan. Althans dat was de bedoeling. Dietmar haakte helaas voortijds af met een zweepslag. Kees liet zich bij een free-fight match te hard slaan en kon de pijnlijk gekneusde ribben niet met pijnstillers onderdrukken. Jammer, nu won echtgenote Petra het belangrijke duel. Beter ging het met Wenny, deze goedlachse collega deed wat ze had gepland en zette een keurige 1.25 neer. Eric loopt al jaren rond de 1.10 en was nu ook weer blij met deze eindtijd. Al met al een groot aantal blije gezichten die hebben genoten van deze jubileum uitgave (25e keer) van deze Nijmeegse klassieker!