Scheve pyramideloop

Deze donderdagavond net als dinsdag geluk met het weer. Iedere dag hoosbuien in zomers Nederland, maar op prime time vanaf 19.00 uur aangenaam droge omstandigheden. Deze training bestond uit een 'pyramideloop' van 10-8-6-4-6-8-10 min. Tussen de series 2 min pauze. En dit alles onder de bezielende leiding van Maarten. Maarten die, niet tot ieders plezier, groot voorstander is van loopschooloefeningen (hij vertelde me na de training dat steeds meer recreant atleten de nut en noodzaak ook zien). Dus na de skippings, knie heffen, hakken-bil, kaatsen en het zweefmoment met één been (het is het mooiste als het synchroon gaat, hè Herma?) de pyramideloop. Het tempo: VDL tot TDL. Ik koos voor VDL, gemiddeld 12,3 km per uur volgens mijn klokje. Na de intensieve testronde van dindsdag leek mij dat het verstandigst. Ook had ik onderweg uitgerekend dat het totale aantal (snelle) minuten op 52 uitkwam. Best veel, als je daarbij de rustperiodes optelt, ben je niet voor 21.00 uur terug. Op een gegeven moment had Maarten dat ook in de gaten en hoefden we de laatste 10 minuten niet meer te lopen. De dames onder ons (Ursula, Herma en Marlies) zeiden toen in koor dat ze het al lang uitgerekend hadden dat het programma te lang zou duren, ja ja! Het werd dus een scheve pyramide (Wiskundig: Een piramide die niet recht is en waarvan geen enkel zijvlak een rechthoekige driehoek is), niets is onmogelijk in de atletiek!

Testronde rozendaalse veld

Het was weer zover, de testronde van groep 5 stond weer eens op het programma. Waarom er precies getest wordt is me nooit helemaal duidelijk. Het zal te maken hebben met een momentopname van je conditie. In mijn ogen heeft dat alleen zin als je de resultaten individueel analyseert en dan een trainingschema maakt om verbeteringen aan te brengen. Deze persoonlijke benadering voert wat te ver voor de recreantjes die we zijn. Ik beschouw de testronde dan ook als een onderlinge wedstrijd waarin je je kan meten met de rest van de groep en een PR probeert te lopen. De ronde is 3,4 km. lang en het parcours is zwaar door de losse zandpaden en de open heide, waar de wind vrij spel heeft. Volgens Maarten moet je ook oppassen voor drijfzand! Kortom een rondje waarin je je de pleuris loopt. Toch had ik er wel zin in. Jan had me van tevoren op scherp gezet door nog maar eens te beweren dat vrouwen meer doorzettingsvermogen hebben dan mannen. Dat zou de reden zijn dat het 'zwakke' geslacht meer olympische medailles haalt. Ik wist dus dat ik de dames gisteren voor moest blijven.
Dat viel nog niet mee met Cordien en Tonnie aan de start. Maar met de 'ethiopische methode', achter een groep blijven hangen en op het laatste stuk er voorbij, is het me gelukt. Mijn eindtijd 14 min en 36 sec., precies een evenaring van mijn PR op deze ronde. Een goede snelheidstraining voor mij in de opbouw naar de grotere afstanden later dit najaar.

Training met paard eindigt in Rijnstate

Beloofd is beloofd. In mijn vakantie zouden Arlette en ik nog een gezamenlijke training doen. Zij op ons paard (Esprit) en ik dravend er naast. Nu, dan maar op de laatste vakantiedag. Het weer was prima, droog en ca. 21 graden. Als doel hadden we de Carolinahoeve. Daar in de bossen van de Veluwezoom wat drinken en weer terug. Vol goede moed op pad. Het was voor mij vooral heuveltraining. Esprit is vooral goed tegen de heuvel op, dravend of galopperend. We hebben op die manier aardig wat bultjes genomen. De training van zaterdag liet zich voelen. Na 8 kilometer bereikten we pannekoekenhuis De Carolinahoeve. Jolanda was daar ook al gearriveerd, we zouden nl. met z'n drieën wat nuttigen. Bij het afstappen gebeurde het. Esprit ging met haar linkervoorhoef op de rechterhoef van Arlette staan en draaide daarmee de nagel van de grote teen er af. De tweede keer in 2 jaar. De plannen werden aangepast. Jolanda op de knol terug naar stal. Ik met Arlette in de auto naar eerst de huisartsenpost in Velp en daarna door naar de spoedeisende hulp in Rijnstate. Gelukkig niet gebroken, maar voorlopig is ons pechtvogeltje er weer mooi klaar mee. Wederom is bewezen dat paardrijden tot de gvaarlijkste sporten behoord. Ik loop er liever naast, maar dan wel op respectabele afstand van de hoeven.

Enkele cijfers

RDL zaterdagmorgen 16/8:
Afstand: 22,3 km.; Tijd: 2 uur 11 min.; Gem. hartslag: 137 bpm.; Calorieverbruik: 1767.

Opmerking: de nieuwe schoenen voor het eerst aan. Ze lopen voortreffelijk.

Totale afstand week 10-8 t/m 16-8: 47 km.

Vroege vogels op de zaterdag

In feite is de zaterdagmorgengroep die om 9.00 uur van start gaat de jongste ciko-groep. Enkele jaren geleden begonnen als voorbereiding voor de marathon van New York. Later werd de lange weekendduurloop aangegrepen voor de marathon van Berlijn en andere aansprekende halve en hele marathons om voldoende kilometers in de benen te krijgen. Joop heeft zich vanaf het begin opgeworpen als de trainer en zorgde voor trainingschema's voor de marathons. Wordt er niet getraind voor een specifieke wedstrijd dan is de harde kern van de groep bezig ten alle tijde een prima basis te leggen voor welk persoonlijk doel dan ook. De minimale looptijd is 2 uur. De bedoeling is dat altijd in Rustig Duurloop Tempo wordt gelopen. Op dit moment is de zaterdagmorgenloop populair. Dusdanig dat er twee groepen zijn ontstaan, die er een eigen tempo op nahouden. Joop neemt de langzamere groep voor zijn rekening. Over het algemeen is het een groepje dames die zich in de 'harem' van Joop thuis voelt. Tempo onder de 10 km per uur. Gisteren sloten er meer echte mannen aan, zodat het voor Joop geen zin had te verdwalen en langer dan twee uur weg te blijven. De snellere groep met een gemiddelde snelheid van 11 km. per uur staat zo'n beetje onder mijn leiding. Dit op verzoek van Joop, die niet twee groepen kan begeleiden en het snellere tempo zelf niet aan kan. Ik vond deze rol prima. Met wat hulp van anderen uit de groep (groepgrootte gemiddeld ca. 8) slagen we er in om een mooie route te vinden en te genieten van de zaterdagmorgenrust in de schitterende natuur.
Op deze manier leggen we een prima basis voor onze basisconditie en de komende wedstrijden. Mooi ook om te zien dat leden van de 'vaste kern' die om verschillende reden tijdelijk af moeten haken, steeds weer met genoegen terugkeren. Ook al moet je in het weekend behoorlijk vroeg op!

Sportmentaliteit

Bekend is dat de grondlegger van de moderne Olympische spelen baron Pierre de Coubertin vond dat 'meedoen belangrijker is dan winnen'. Deze stelling was vooral van toepassing op de eerste helft van de vorige eeuw. Nu de sport in al zijn geledingen geprofessionaliseerd is en er veel geld in wordt gestoken, mag je een winnersmentaliteit verwachten van de atleten die zich op het mooiste internationale podium mogen laten zien. Ik heb me groen en geel geërgerd aan de instelling van de softbaldames. De eerste wedstrijd tegen China werd verloren met 10-2. Commentaar van Sandra Gouverneur: we hebben goed gespeeld, genoten van de mensen op de tribunes. Van de volgende tegenstanders had ze geen idee hoe sterk ze waren en hoeveel kans ze zouden maken. Het genieten staat voorop. In de volgende wedstrijd versloeg Canada het 'genietende' damesteam met 9-2! Mijn hoop is gevestigd op de genaturaliseerde kenianen Lornah Kiplagat en Hilda Kibet!

Dinsdag- en donderdagtraining

Tijdens de dinsdagavondtraining was ik benieuwd naar de vorige week op spelende achillespees. Het pakte positief uit. De intervaltraining bestond uit 10 x 400 meter op 5 km. snelheid. Ik moest mijn afstanden lopen in 1 min. 41 had ik zo bepaald, hetgeen volgens het schema van Hans overeenkomt met een tijd van 21 min. op de 5 km. Gemiddeld liep ik tussen de 1 min. 36 en 1 min. 40. Iets te hard, maar het voelde goed.

Steeds meer mensen sluiten zich weer aan, het vakantiehoogseizoen zit er op. De focus is weer gericht op trainen en de komende wedstrijden. Op de donderdagavond waren toch opvallend veel vaste waarden (o.a. Kees, Ursula, Herma, Jan, Edwin) niet op komen dagen. Met een bescheiden clubje liepen we een rustige duurloop naar de brandtoren op het rozendaalse veld. Mijn bovenbenen voelde nog wat stijf van de inspanningen op dinsdag, maar hiermee stond ik niet alleen. Na ca. 15,5 km. genieten van de stilte in de bossen en de fantastische uitzichten op de hei keerden we terug op de Beukenlaan. Zaterdagmorgen staat de volgende lange duurloop op mijn programma.