Meer 7-heuvelenloop

De ciko-lopers waren massaal aanwezig in Nijmegen. De vele trainingen in ons heuvelachtige gebied zijn niet voor niets geweest. Fantastische tijden zijn er gelopen. Te veel om allemaal in één bericht op te sommen. Vermeldenswaardig zijn de pr's van Ton 1.00.49; Herma 1.08.51; Edwin 1.04.18; Herbert 1.01.32; Cordien 1.07.35 en René 1.06.09. Ursula offerde zich op voor de wetenschap, zij liep met 'pil' om lichaamsfuncties te meten (1.11.35). Jan gaf zichzelf het meest gewenste verjaardagskado: 1.07.27. De volgende keer heeft hij zijn echte kado (een Garmin-gps horloge) om zijn pols, kan hij nog effectiever trainen. Het gaat dus geweldig met de groep5 lopers. Zie de complete ciko lijst.
Ook enkele collega's van het waterschap waren van start gegaan. Althans dat was de bedoeling. Dietmar haakte helaas voortijds af met een zweepslag. Kees liet zich bij een free-fight match te hard slaan en kon de pijnlijk gekneusde ribben niet met pijnstillers onderdrukken. Jammer, nu won echtgenote Petra het belangrijke duel. Beter ging het met Wenny, deze goedlachse collega deed wat ze had gepland en zette een keurige 1.25 neer. Eric loopt al jaren rond de 1.10 en was nu ook weer blij met deze eindtijd. Al met al een groot aantal blije gezichten die hebben genoten van deze jubileum uitgave (25e keer) van deze Nijmeegse klassieker!

Top 7-heuvelenloop

Bekele kon de hoogst gespannen verwachtingen niet inlossen. Hij schijnt geblesseerd geweest te zijn. Volgens mij start een wereldtopper niet als hij geblesseerd is en daardoor kan verliezen (of zou het startgeld van Fortis / Bos erg hoog zijn geweest). Met mij ging het een stuk beter. Ik heb ruimschoots aan mijn verwachtingen voldaan. De 1.03.43 betekent een PR met bijna één minuut. Het ging helemaal zoals verwacht. Tot en met tien kilometer (in 42.52) niet te veel verliezen op een schema van 1.04.00 en in de laatste dalende kilometers het tempo opvoeren. De eerste vier kilometer kon Cordien me nog volgen, daarna ging ik alleen de heuvels te lijf. Nou ja alleen.., met duizenden tegelijk door het prachtige achterland van Nijmegen. Naar Groesbeek en via Berg en Dal weer terug. De heuvels op de Groesbeekseweg stellen eigenlijk niet zo veel voor, als je er aan gewend bent. Na afloop hoorde ik anderen praten over het zware parcours en vroegen zich af waar ze in andere gedeelten van Nederland dit konden trainen: dijken, duinen? De klim na 10 kilometer vind ik wel zwaar. Deze is vrij lang en je begint dan flink moe te worden. Boven weet je dat je het hebt gehad en kun je je naar beneden naar de finish laten vallen. Klinkt trouwens makkelijker dan het in werkelijkheid gaat. Het vele publiek langs de hele route stimuleert om nog eens alles te geven. Ik werd vlak voor de finish nog even gehinderd door een hulpsint die het laatste beetje geloof bij de kleintjes weg nam. Maar het kon mijn pret niet meer drukken. Fantastisch gevoel, met zo'n tijd over de finish. Deze ouwe l..kan zich nog steeds verbeteren!
Persoonlijk Finish filmpje

Teleurstellend

Ik ben niet verkozen in het 'Dream-team 2009' van het blad Runner's world. Op de website stond vandaag het volgende bericht:

'De namen van de 7 kandidaten die zich gaan voorbereiden op de Fortis Rotterdam Marathon van 5 april 2009 zijn bekend. Sabine Mertens, Lianne van Rijn, Geert Moens, Marnix Lowyck, Claudia Tellegen, Ruud Kok, Harry Smit'.

Mijn naam staat er helaas niet bij. Ik zag uit naar de verkiezing, maar wist wel dat de kans erg klein zou zijn. Niettemin vind ik het teleurstellend. Het was een mooie manier geweest om me zeer gemotiveerd voor te bereiden op een marathon. De kans dat ik in april 2009 in Rotterdam loop, is er zeker niet groter op geworden!

Prikkeling van lichaam en geest

Sinds dinsdag had ik niet meer gelopen. Dat voelde niet goed zo vlak voor de Zevenheuvelenloop. Pas las ik nog in een hardloop(vak)blad dat het goed is om de dag voor de wedstrijd je lichaam (spieren, gewrichten) even op te warmen, zonder je te vermoeien. Je hebt het nodig om op scherp gezet te worden. Zo voelde ik het ook. Even een rondje lopen om lichaam en zeker ook de geest te prikkelen voor een belangrijke wedstrijd. En mijn rondje van krap 7 km. was heerlijk. Tempo laag gehouden, d.w.z. rond de 11 km/u. Thuis gekomen voelde ik me niet vermoeid, maar juist fit. Prima dus!

7-heuvelenloop (preview)

Volgens Jos Hermens (oud atleet en nu topatletiek makelaar) is het juist een snel parcours, dat we as zondag moeten bedwingen. Volgens deze Nijmegenaar zijn het maar 2 heuvels, die een beetje lastig zijn. Voordeel met heuvels is dat je minder snel stijf wordt, door de afwisseling voor je spieren. Ik ben het met hem eens, heb deze ervaring ook. Daarnaast gaan de laatste kilometers naar de finish alleen nog naar beneden. Een voordeel om, als je echt moe wordt, je snelheid te behouden. De vorige twee edities liep ik 1.05.40 (2006) en 1.05.25 (2007). Vorig jaar was dit een PR, die overigens maar even bleef staan. Twee weken later in S' Heerenbergh liep ik in de stromende regen naar 1.04.38 (14 km/u). In Nijmegen moet het ook onder de 1.05 kunnen. Dit betekent dat ik weg ga op 4,16 min. per km. (5 km. in 21.20; 10 km in 42.40). Rekenkundig kom je dan uit op 1.04.00. We zullen zien, in ieder geval heb ik er erg veel zin.

Training geven is leuk

Met Maarten had ik afgesproken een gedeelte van de dinsdagavondtraining te verzorgen. We kwamen tot een werkverdeling: Maarten het inlopen, rekken en de loopschooloefingen. Ik mocht de 'kern' van de training en de coolingdown begeleiden. De kern van de training bestond uit 7 series van 800 meter op 10 km. snelheid, met 90 sec. pauze tussendoor. Ik had me goed voorbereid. 's Maandags het parcours uitgezocht en verkend en ook nog de belangrijkste zaken rondom de training op papier gezet. In het begin heb ik dat nodig, het is nog geen automatische piloot die ik kan aanzetten. Ik moet goed kunnen uitleggen wat de training behelst en wat er mee bereikt wordt. Voor mezelf, maar zeker voor de groep. Mijn parcourskeuze was gevallen op park Angerenstein, zo'n beetje mijn voortuin. Voldoende licht, niet te veel hoogteverschil, verkeersveilig, 800 meter goed te bepalen. Gezien het verloop van de training was mijn voorbereiding goed geweest. Ik was tevreden en kreeg signalen dat de mensen in de groep dat ook vonden. of zouden ze me nu nog 'lief' behandelen? Ook Maarten vond dat het goed was gegaan. Alleen het uitlopen ging af en toe iets te hard. Al met al een tevreden gevoel en zelf ook nog lekker getraind.

Programma 2009 (1)

Zo rond deze periode worden de 'begrotingen' voor het komende jaar vastgesteld. Ik ben ook aan het nadenken over mijn hardloop halfjaarplanning (macro-planning) voor 2009. Ik heb besloten om in ieder geval in het voorjaar een marathon te lopen. Het zal een marathon in Nederland worden, in het najaar ga ik voor een buitenlands avontuur. Dat kan een halve of hele marathon worden gecombineerd met een leuke reis. Maar eerst de mijlpaal in het voorjaar bepalen. Ik kom tot drie serieuze opties.

Marathon in Rotterdam op 5 april 2009

Marathon in Utrecht op 13 april 2009

(2e paasdag)







Marathon in Enschede op 26 apil 2009





HAN-KAN
MARATHON Han Kan Marathon op 10 mei 2009

• Rotterdam trekt altijd. Bovendien lopen ciko-maatjes ook mee. Mocht ik gekozen worden in het 'dreamteam 2009' dan is de keuze niet moeilijk. Tegen: al 2 keer gelopen.
• De marathons in Enschede en Utrecht staan voor mij op gelijke hoogte. Leuk om een nieuwe onbekende loop te doen.
• De Han Kan marathon is een outsider. De estafetteloop is leuk om te doen, maar of dat ook geldt voor de 42,1 kilometer?

De keuze is lastig, ik beslis voor half december. Speelt ook mee, dat als ik mijn PR wil aanvallen het een snel parcours moet zijn. De planning van de overige wedstrijden en de trainingen zal op de te kiezen marathon worden afgestemd.