Kerstwens

Ik wens alle lezers van dit weblog fijne en gezellige kerstdagen toe!

'Rendieren' eindelijk los!

Het was zover, eindelijk kon de al twee keer eerder uitgestelde baantraining doorgang vinden. Hans belde me op of ik de training over wilde nemen. Graag, ik had de training al eerder voorbereid, maar gladheid en ziekte /blessure wierpen roet in het eten. Nu aan de bak, na inlooprondje kazerne en rekken bij de Saksen Weimar snackbar terug naar de baan.

Eerst nog wat loopschooloefeningen. Ik had alles voorbereid, ook de rekoefeningen en de loopschool op een spiekbriefje gezet. Als beginnend trainer heb je dat nodig, althans ik wel. Ik had het spiekbriefje overigens niet nodig tijdens de training. Het viel me wederom op dat de groep zeer gedisciplineerd is en goed naar de aanwijzingen luistert. Een gemotiveerde groep, die plezier heeft in de trainingen. Dus ook heel plezierig om training aan te geven. De kern van het programma dan: 800 meters verdeeld in 200 meter snel, 400 meter iets langzamer en dan weer 200 meter op snelheid. En dit 6 x met pauzes van 2 minuten, een zware training. Twee niveaugroepen werden samengesteld. Eerst twee rondje samen en daarna de twee afzonderlijke groepen, die enthousiast vertrokken onder leiding van Koen en Hans. Na twee series observeren kregen Maarten en ik het koud en besloten mee te gaan lopen. Ik sloot aan bij groep 1 (Koen, Edwin, Herbert) en hard ging het. De laatste serie in 3.09 min., 15,5 k/u gemiddeld en hoogste snelheid 18,7 k/u. Heerlijk om te doen en ik vond dat niet als enige. De meesten waren erg positief over de baantraining. Zeker in de donkere wintermaanden een prima trainingslocatie voor de 'rendieren'!

Heuvels en versnellingen

Het leukste van mijn vrije dagen, vind ik de vrijheid die ik heb om te gaan hardlopen wanneer ik dat wil. Vooral nu in de winter, kan ik dan toch met daglicht op pad de bossen in. Ik zou het liefste elke dag gaan, maar ben dan bang te veel van mezelf te eisen, blessures liggen op de loer. Vanmorgen de schoenen aangetrokken voor een rondje Rozendaals bos. Bij het kasteel het bos in en langs de begraafplaats lopend bedacht ik om wat heuveltraining in te lassen. Ik vond het tijd worden voor afwisselende tempo's. Zo gezegd, zo gedaan. Twee keer een heuvel opgerend in ca. 2 minuten. Daarna op de terugweg nog versnellingen doorgevoerd op het bekende pad met de witte verfstippen op de bomen. Het voelde prima, de conditie is in orde. Ruim een uur gelopen, op mijn meest natuurlijke tempo van ca. 11 p/u. Nu niet overmoedig worden en te veel van mezelf eisen. Tijdens de kerstdagen zal het zeker wel lukken om de rust te bewaren, alhoewel..?

Warme en korte RDL

'Warm', constateerde ik de Monnikensteeg oplopend richting Beukenlaan. Gisteravond vond ik het koud, maar nu was het echt zacht. Ik had gekozen voor een shirt met korte mouw en een (oud versleten) singletje voor wat extra warmte. Ook mijn nieuwe asics trainersjas kreeg de vuurdoop. Onderweg heb ik wel alles aangehouden, in de wind moet je oppassen om niet te koud te worden. 'Anderhalf uur maximaal ga ik lopen', zei ik tegen het groepje dat zich had verzameld. Conclusie: samen op pad, onderweg zien we wel waar en wie zich afsplitst. Bij kerkhof Rozendaal volgde de eerste splitsing. Joop bleef langzaam lopen met een aantal van zijn volgelingen. De overgeblevenen sloten zich bij mij aan voor een tempo van ca. 10,5 per uur. Bij de brandtoren de tweede splitsing. De 'anderhalfuur fans' Ursula en Stien liepen met mij mee. Jan, Sjaak en Grace gingen voor twee uur. De dames voerden het tempo nog op tot ruim 11 per uur. Via een, door omgehakte bomen, onbegaanbaar pad bereikten we het eindpunt na ca. 15 km. in iets meer dan 1,5 uur. Lekker gelopen en totaal geen last van mijn blessure. Het lijkt erop dat ik genezen ben!

Kleding voor trainers

In de Cikoerier van december staat een bericht: 'Kleding voor CIKO'66 trainers en leden'. De door Run2Day gesponsorde kleding voor trainers kon vrijdagavond worden opgehaald in de winkel van Run2Day. Het was nadrukkelijk de bedoeling dat elke trainer persoonlijk zijn spullen kwam ophalen. Onze sponsor en enthousiaste gastheer Theo van Maanen wilde zijn verhaal er bij kwijt en vind het belangrijk dat de trainers op de hoogte zijn van de winkel en de werkwijze van Run2Day. En terecht! Als je als ondernemer een aardig bedrag ter beschikking stelt aan een vereniging, dan mag daar wat tegenover staan. Minimaal enige belangstelling tonen is niet te veel gevraagd. Toch waren opvallend veel trainers en ook bestuursleden er niet bij. Ook onze voorzitter had belangrijkere dingen te doen. Jammer, zeker in deze onzekere financiële tijden moet je je sponsors koesteren. Liefde van één kant is altijd lastig vol te houden en dus gedoemd tot mislukken. De uitgereikte kleding is mooi en functioneel. Een jack, een lange broek en een t-shirt. En dit alles in de kleuren oranje zwart van CIKO en de logo's van Run2Day en Ciko. Op deze manier zijn de trainers goed herkenbaar en wordt een eenheid zichtbaar. Nu nog aandacht voor herkenbare kleding voor atleten en recreanten.

Voorzichtig lopend

Na de inactiviteit wegens blessure en ziekte, kon ik vanavond eindelijk weer eens aan de bak. Nog wel snotterend (ik 'zag er nog niet uit' volgens een hardloopmaatje), meldde ik me weer bij Ciko. Ik durfde niet te kiezen voor het testrondje van groep 5, ik zou ongetwijfeld te hard gaan. Groep 4 was een mooi alternatief, een rustige duurloop stond daar op het programma. Er kon zelfs een keuze worden gemaakt tussen 'rondje Koningsweg' en... een heuse sightseeing kersttoer met gids Bart door de verschillende Arnhemse wijken, alwaar men met veel enthousiasme de lampjes buiten laat bungelen. De Koningsweg kreeg de voorkeur, al had ik toch liever wat minder kilometers (dan 16) in het vooruitzicht gehad. Na wat aparte rekoefingen van Erik die hun oorsprong vinden in de 'Pilatus' beweging (ik ga dit nog opzoeken), begon de lange rustige loop naar Schaarsbergen en terug. Ik bemoeide me niet met allerlei versnellingsacties (is wel moeilijk) en hield het op het kalme tempo van zo'n 10 a 10,5 p/u. Ik was erg gefixeerd op mijn linker achillespees, maar voelde geen pijn. Niet na 6, niet na 12 en ook niet na afloop. Een zucht van verlichting, dat was goed gegaan. Hopenlijk kan ik het vizier snel weer richten op de opbouw van snelheid en kracht, al is waakzaamheid geboden.

Hardlopen of skièn

Hoe vaak komt het eigenlijk voor, een hardloopblessure? Tijdens de clinic 'blessurepreventie en behandeling' die ik pas heb gevolgd (bestaat toeval?) ontstaan er ca. 50.000 hardloopblessures per jaar. Hiermee staat hardlopen /joggen op de 6e plaats van aantal blessures per sporttak. Dit zegt niet zoveel, als je bedenkt dat voetbal op 1 staat, maar verreweg het meeste aantal beoefenaars heeft. Relatieve getallen zeggen meer, dan blijkt 'Trimmen /joggen' (ja, zo heet het nu ineens) op een 13e plaats te staan. En voor wie nog op winstersportvakantie wil: deze 'sport' (voor de meesten meer tijdverdrijf en vooral aprés ski) staat glorieus op een eerste plaats. Als je gaat skiën loop je 20%!! kans op een blessure. Vind je het gek met die hordes mensen die vinden dat ze één keer per jaar een weekje aan lichaamsbeweging moeten doen. Vooraf indruk maken met een dakkoffer en winterbanden en de nieuwste ski-uitrusting. Achteraf klagen hoe vreselijk duur alles weer was in de Alpenlanden. Nee, ik hou het lekker bij hardlopen, 10 x zo weinig kans op een blessure dan met skiën. Maar nu ff pech!