Sportmentaliteit

Bekend is dat de grondlegger van de moderne Olympische spelen baron Pierre de Coubertin vond dat 'meedoen belangrijker is dan winnen'. Deze stelling was vooral van toepassing op de eerste helft van de vorige eeuw. Nu de sport in al zijn geledingen geprofessionaliseerd is en er veel geld in wordt gestoken, mag je een winnersmentaliteit verwachten van de atleten die zich op het mooiste internationale podium mogen laten zien. Ik heb me groen en geel geërgerd aan de instelling van de softbaldames. De eerste wedstrijd tegen China werd verloren met 10-2. Commentaar van Sandra Gouverneur: we hebben goed gespeeld, genoten van de mensen op de tribunes. Van de volgende tegenstanders had ze geen idee hoe sterk ze waren en hoeveel kans ze zouden maken. Het genieten staat voorop. In de volgende wedstrijd versloeg Canada het 'genietende' damesteam met 9-2! Mijn hoop is gevestigd op de genaturaliseerde kenianen Lornah Kiplagat en Hilda Kibet!

Dinsdag- en donderdagtraining

Tijdens de dinsdagavondtraining was ik benieuwd naar de vorige week op spelende achillespees. Het pakte positief uit. De intervaltraining bestond uit 10 x 400 meter op 5 km. snelheid. Ik moest mijn afstanden lopen in 1 min. 41 had ik zo bepaald, hetgeen volgens het schema van Hans overeenkomt met een tijd van 21 min. op de 5 km. Gemiddeld liep ik tussen de 1 min. 36 en 1 min. 40. Iets te hard, maar het voelde goed.

Steeds meer mensen sluiten zich weer aan, het vakantiehoogseizoen zit er op. De focus is weer gericht op trainen en de komende wedstrijden. Op de donderdagavond waren toch opvallend veel vaste waarden (o.a. Kees, Ursula, Herma, Jan, Edwin) niet op komen dagen. Met een bescheiden clubje liepen we een rustige duurloop naar de brandtoren op het rozendaalse veld. Mijn bovenbenen voelde nog wat stijf van de inspanningen op dinsdag, maar hiermee stond ik niet alleen. Na ca. 15,5 km. genieten van de stilte in de bossen en de fantastische uitzichten op de hei keerden we terug op de Beukenlaan. Zaterdagmorgen staat de volgende lange duurloop op mijn programma.

Sport of spel?

Tijdens de trainingen happen we niet altijd naar adem en hebben we de tijd om te kletsen. Het gaat over alles was mensen bezig houd, maar vooral over hardlopen. Nu tijdens de spelen is er al twee maal een discussie ontstaan over de vraag of we een sport ook een volwaardige olympische sport vinden. Het gaat dan vooral om de sporten die fysiek minder eisen van de deelnemers, althans in onze ogen. Wij houden ons zelf bezig met fysieke inspanningen (op een bescheiden niveau)en zien bepaalde sporten meer als 'spel'. In de spelcategorie zetten we: schietsport, boogschieten en het wintersportonderdeel curling. Ik zelf heb nog mijn twijfels bij honkbal, softbal en synchroonzwemmen. Over paardensport doe ik gezien de thuissituatie liever geen harde uitspraken. Ik ontken niet dat er de nodige behendigheid en concentratie nodig is voor de genoemde sporten, maar mag je daar olympische medailles mee verdienen? Gelukkig zit ik niet in het IOC, ik laat de beoordeling liever over aan ZKH Prins Willem Alexander.

Nieuwe sloffen

Meer een term voor voetbalschoenen. Wie kent niet het lied: 'op een slof en een oude voetbalschoen wordt Ajax of Holland (of wie je dan ook verder maar in wil vullen) kampioen' Ook de wondersloffen van Sjakie (Swart) zijn bekend bij voetbalminnend Nederland. Tegenwoordig is mijn blik gericht op hardloopschoenen. Ik weet niet of hier troetelnaampjes voor zijn. In de historie zijn hardloopschoenen niet vaak bezongen of op een andere dichtelijke manier geëerd. Ik was in ieder geval weer toe een een paar nieuwe. De vervangingstermijn is (te) kort als je veel loopt. Wie beweert dat hardlopen goedkoop is? Mijn huidige New Balance schoenen zijn een week of vijf voor de marathon van Rotterdam (april) aangeschaft en hebben me aan een mooie PR geholpen. Ook blessures heb ik nauwelijks gehad. Ik zeg dus tegen de verkoper bij PK Runningshop: 'Doe mij maar dezelfde'. Dat ging dus niet. De wereld van de productvernieuwing en commercie draait door. Een opvolger van hetzelfde merk was weer dusdanig gewijzigd dat de schoen mij te weinig ondersteuning en stabiliteit biedt. Gaat het bij voetbalschoenen om grip en gevoel aan de bal, bij de runningkicks voeren stabiliteit en demping de boventoon. O ja, bij mij speelt ook de correctie voor pronatie nog een woordje mee. Na wat gedraaf over de interne loopbaan en analyse met videobeelden zou de 'Mizuno Wave Inspire 4' het best bij me passen. Wat een fantastische naam. De verkoper gooide er nog wat technische termen tegenaan m.b.t. de opbouw van de schoen en het stabiliteits en dempingsysteem dat door de Japanners (made in China!) wordt toegepast. Ik geloofde het verder wel en ben blij met de nieuwe aanwinst. Al blijft het jammer, om de vergelijking maar door te trekken' dat in tegenstelling tot de voetballers, kleurrijke schoenen maar geen genade kunnen vinden in de ogen van de (saaiere?) hardlopers. Ik blijf hopen!

Achillespees perikelen

Achilles was de dapperste, schoonste en verhevenste van alle Griekse heroën, die naar Troje trokken. De achillespees is vernoemd naar deze held, die overleed aan een schot in zijn achillespees, omdat dat zijn enige zwakke plek was. Ik kan niet zeggen dat het ook mijn enige zwakke plek is, maar vandaag liet hij zich voelen.
De donderdagavond-training was (te) belastend geweest, maar het zal meer een optelsom zijn van de trainingen van deze week. Zoals eerde vermeld doe ik er alles aan om na een wat rustige vakantieperiode, de goede vorm te pakken te krijgen. Ik heb overdreven met vijf trainingen in één week. Inclusief deze zaterdagochtendtraining ruim 80 km. gelopen. Conditioneel is het al wel in orde, maar mijn pezen en spieren moeten het ook aan kunnen. Ik heb lang getwijfeld of ik wel zou gaan deze morgen. Vroeg opgestaan met twee doeleinden: aanvoelen van mijn achillespees en vast wat olympische sport tot me nemen. De pijn was dusdanig dat ik me voorgenomen had het in ieder geval te proberen en evt., eerder af te haken. Achteraf kan ik zeggen dat de pijn niet heviger, maar ook niet minder is geworden. Nu twee dagen rust en smeren met cooling gel en Tantum. Overigens hadden er vandaag meer last van een after vakantie-dip (Ursula). Opvallend was het goede lopen van Moniek die gelukkig na lange tijd weer op zaterdag van de partij was.


Enkele cijfers:
Afstand: 23,5 km; Tijd: 2 uur 26 min.; gem. snelheid: 9,6 km/u; hartslag 131 bpm; calorieverbruik 1832.
Totale afstand deze week: 80 km.

Geen regen, toch nat

Menige loper kijkt eerst op 'buienradar.nl' voor de training. Zeker op een dag als vandaag, waarbij de regen al de nodige overlast in den lande had veroorzaakt. Ik niet, ik ga gewoon maar ben wel blij als we droog kunnen starten. De afgelopen maanden heb ik toch vaker in de regen gelopen dan de laatste jaren. Of het echt zo is weet ik niet, maar het voelt wel zo. Ondanks pessimistische buienradar-kijkers (de gedigitaliseerde Pelleboeren of Edwin Krol's zullen we maar zeggen)hielden we het deze trainingsavond droog. Althans de regen bleef uit. Ik kwam toch nog doorweekt terug, dat had alles te maken met het bekende broeierige (echt Nederlandse) weer. Ik weet wel dat het nog lang niet te vergelijken is met sporten in Beijing, maar toch. Onder deze omstandigheden een intervalprogramma afwerken zorgt voor de nodige zweetdruppels. Ondanks dat ik er heel wat achtergelaten heb in het Rozendaalse bos, nam ik er toch ook heel veel mee in mijn kleding en op mijn huid naar het clubhuis. Laat gaan douchen is dan aan te raden, maar enige haast moest ik toch wel maken. Ik kan Jan (zolang hij niet weet hoe hij het frituurvet warm moet krijgen) tenslotte de bardienst niet alleen laten doen.

Trainingsopbouw

Ik weet niet of het echt verstandig is. De deskundigen zullen het afraden. Toch voel ik de behoefte om na mijn (bijna) lopersloze vakantie het lichaam , maar vooral ook de geest, snel in shape te krijgen. Eind augustus start mijn wedstrijdenreeks met de Sevenaerrun, gevolgd door o.a. de Bridge to Bridge, De Posbankloop, De halve marathon van Amsterdam en De Zevenheuvelenloop. Ik heb nu drie dagen achter elkaar gelopen, zondag en maandag alleen en gisteravond met ciko groep 5. Vandaag hou ik een rustdag, ik voel mijn benen. Met de ciko-groep lekker gelopen. Een training met als kern afwisselend 5 min RDL en 5 min VDL. De VDL begon netjes op 12 a 12,5 km., zoals het hoort bij deze groep. Vanaf de derde snellere intervalperiode liep het tempo op tot ruim boven de 14 per uur. Dit werd voor mij wat te gek. Zeker toen de ronde onverwachts nog werd opgerekt, besloot ik me rustiger te houden en de versnellingen tussen de 12 en 13 km p/u te houden. Overigens werd me nog medegedeeld dat ik as donderdag waarschijnlijk de training moet geven (programma: regelmatigheidsloop op tijd zelfde afstand terug als heen). Maarten is afwezig vanwege een behandeling van een schouderblessure maar zal zich nog wel aansluiten (na de loopschooloefeningen?). Komt allen!