Toetreding tot het T-team

Jan heette me welkom binnen het T(ubes)-team. Het moest er toch van komen. Ik heb een paar steunkousen aangeschaft, dat wil zeggen ondersteunende tubes voor mijn onderbenen. Ik vond het wel een stap om te nemen, heb vaak grapjes gemaakt over de kousen van Jan, maar ben noodgedwongen overstag gegaan. Samen met de ook aangeschafte nieuwe schoenen (oude liefde New Balance in een voor hardloopschoenen flitsende kleur) hoop ik mijn kuitproblemen onder controle te houden. Financieel weer een rip uit mijn lijf, maar ja 'je mot wat'. Vanmorgen heb ik de nieuwe spullen getest in een klein rondje van 7 kilometer. Onder het lopen ging het best goed. Ik hield een rustig tempo aan. Na afloop voelde ik toch mijn linkerkuit weer opspelen. Ik hoop dat het dusdanig binnen de perken blijft dat ik dinsdag mee kan trainen, desnoods met groep 4. Overigens valt het uittrekken van die kousen knap tegen, daar moet ik nog effe handig in worden. Ik neem aan dat andere leden van het T-team mij van nuttige tips kunnen voorzien.

Frans op koers

Ik probeer de verrichtingen van onze Frans via de website van de hardloopvierdaagse te volgen. Frans rent in apeldoorn e.o. 100 km. verdeeld in 6 etappes. Hij is nog in de race. na de 5e etappe van zondag, naar verluidt de zwaarste met 18,8 km. over heide bos en zelfs zandverstuivingen en dat over heuvels, eindigend in Hoog Buurlo. We kennen Frans als iemand die vaak de extremen opzoekt, wat te denken van de Jungfrau marathon of lopen in de Libische woestijn. Ik ben zeer benieuwd naar zijn ervaringen en hoop dat de laatste loodjes op maandag niet te zwaar zijn (21,1 km). Het is een kwestie van krachten verdelen en vooral 'heel' blijven. Daarbij moet je mentaal erg sterk zijn. Ook oud ciko-ér Ronald Moska was gestart, maar is nu uit de uitslagen verdwenen. Onduidelijk is waarom deze 'touch guy' is afgehaakt. Frans staat op een 27e plaats in het klassement en 3e in zijn leeftijdscategorie. Geweldig Frans, nog ff volhouden!

Geen lange duurloop door blessure

De linkerkuit is nog pijnlijk, duurt langer dan verwacht. Voordat ik ga lopen moet eerst de pijn verdwenen zijn, vind ik. Vanmorgen dus geen lange duurloop voor mij. Jammer het weer is prachtig en dan is het altijd fijn om buiten te sporten. Ik pak straks de fiets om op die manier aan beweging te komen. Ik baal.. wil gewoon altijd (maar welke loper niet) veel en hard kunnen trainen en mijn wedstrijden lopen. Nu dat niet gaat en ik al langere tijd loop te sukkelen, ga ik op zoek naar oplossingen. Vandaag ga ik naar Runtoday, eens kijken of ze mij kunnen helpen met zooltjes of kousen. Als de blessure blijft ga ik naar een sportarts op Papendal. Ik heb al geïnformeerd, maar het is voor mij een grote stap. Is het wel zo'n serieuze blessure om naar een arts te gaan vraag ik me dan af. In ieder geval ga ik actie ondernemen.

Prestatiedrang en pijnlijke kuit

Ik wijt het aan de fanatieke manier van lopen de afgelopen keren. Nu zit ik (weer) opgescheept met een pijnlijke linkerkuit.. shit!! Zaterdag moest ik de lange duurloop aan me voorbij laten gaan. Dus zondagmorgen aan de bak. Het was schitterend weer en ik had er zin in om het mezelf moeilijk te maken. De pijnlijke spieren van het klussen zouden door de andere manier van je lichaam pijnigen verbeteren, was mijn gedachte. Misschien een rare gedachte. Feit was dat ik het zwaar had onderweg. Ik koos voor een ronde naar Velp, dan klimmend richting Posbank en via de brandtoren terug. De warmte maakte het extra pittig. Door de heide ploeterend had ik het na zo'n 13 km. gehad. Ik had de brandtoren net in zicht en moest via het Kerkepad nog terug. Mijn linkerkuit liet zich al voelen, maar ik besloot (na wat rekken) er verder niet op te letten.  Op karakter vervolgde ik mijn weg (welke keus had ik trouwens?). De Garmin registreerde 21 km. toen ik uitgeput thuis kwam. Vervolgens kon ik thuis weer fijn meehelpen met opruimen en schoonmaken. Dus niet geheel uitgerust begon ik dinsdag aan het groep5 programma, 5 x 1000 meter op 5 km. tempo. Ook hier vloog ik weer fanatiek in. De eerste ronde is per definitie mijn slechtste, ik ben dan nog niet warm. De volgende rondes gingen al beter, maar ...weer die k-kuit die opspeelde. Weer maakte ik de training gewoon af. Ik twijfel nog of ik donderdag wel ga trainen.

Toch nog even een rondje

Vandaag was de tweede klusdag. Door het witten en sausen voel ik de pijn in mijn bovenlichaam, vooral mijn nekspieren moeten het ontgelden. Positief gezien: ik train nu spieren, die ik anders nauwelijks gebruik. Misschien ga ik er wel harder door lopen. Terwijl de hele dag mensen actief waren in de buitenlucht tijdens hemelvaartsdag, ploeterde ik door, tussen vier muren. Ik vond het dan ook heerlijk om in de namiddag nog even een rondje te lopen. Snel even de grootste vegen latex van gezicht en armen wassen, want zo wil je niet gezien worden en de hardloopschoenen aan. Ik was benieuwd of ik na zo'n inspannende dag lekker kon lopen. Het viel me best mee. Ik liep een soort van vlotte duurloop door de Rozendaalse bossen. Tijdens zo'n korte ronde (9,5 km) moet ik het natuurlijk wel lekker zwaar maken, dat geeft de meeste voldoening. Dus laste ik nog een aantal versnellingen in. Thuisgekomen had ik de tijd om even bij te komen, te douchen, te eten om vervolgens de keuken verfklaar te maken. Morgen gaan we er weer gewoon tegenaan.

Overtreffende trap van 'zwaar'

De overtreffende trap van 'zwaar'was van toepassing op de heuveltraining van dinsdag. Gordon bracht wat nieuws, een heuveltraining in pyramidevorm. Een ieder mocht wel zo hard gaan als die zelf wilde en aan kon. Ik was van plan mijn krachten te verdelen. Dat lukte niet helemaal. Na de eerste drie lengtes (steeds langer dus) begon ik al aardig na adem te happen. En er kwam nog het een en ander tussen Bosweg en park Klarenbeek. De paarden stonden ons dromerig na te kijken, .. wat een uitslovers. Zo voelde het ook. Ik moet toegeven dat ik zelfs een keer een stukje heb gewandeld. Ik trok het niet meer, mentaal zeker niet. De JSF-motor haperde inderdaad, maar tijdens een wedstrijd zullen we er weer staan. Één heel positief punt, sinds lange tijd voelde ik mijn bovenbeen niet opspelen tijdens een training. Nu de komende dagen 'lekker' klussen thuis.

Nog 1 maal Han-Kan

Het JSF team: eindtijd 3.20.06