Terugblik 2008

Het jaar 2008 zit er op. Het was voor mij een geweldig goed hardloopjaar, waarin ik enkele grenzen heb verlegd. Mijn PR's op 5 km, 15 km, 10 e.m, 21,1 km en 42,2 km. gingen er aan. Het meest verrassend vond ik de snelste tijd op de 5 km. in 20,04 (Sevenaerrun). Hiermee liep ik een 16 jaar oud record uit de boeken. Het meest trots ben ik op mijn marathontijd van 3.18.09 (Rotterdam). Ook met mijn 1.32.52 op de halve van Amsterdam verbeterde ik een gedateerd record uit 1997 met bijna 5 minuten. Wat is het geheim van deze progressie op alle afstanden? Ik weet het niet precies, is moeilijk te duiden. Ik hou het op een combinatie van factoren:

• mijn motivatie om beter te worden (waar ligt de grens?);
• de wedstrijdervaring (weten wat je kan);
• de wedstrijdinstelling (diep kunnen gaan);
• aantal trainingsjaren;
• verstandig trainen;
• weinig blessures (geluk hebben dus)
• bovenal: plezier hebben in het lopen samen met mijn ciko-loopmaatjes.

De vraag is of ik in 2009 ook PR's kan realiseren. In ieder geval moet mijn 10 km. tijd beter. Deze staat op 42,00 min., maar ik twijfel of dat goed is. Heb het vroeger nooit zo goed bijgehouden en denk dat ik ooit onder de 41 min. heb gelopen. Aan mij om te bewijzen dat ik een snelle tijd ook officieel in de boeken krijg. Daarnaast wil ik me ook verder ontwikkelen als trainer. Ik heb erg veel zin in het loopjaar 2009!

Laatste training 2008

De laatste training in 2008 was er één in de vrieskou. Het was dus zaak om warm te blijven. Kwa kleding had ik mijn maatregelen getroffen met muts, dubbele broek, handschoenen e.d. Maarten hield de vaart er lekker in. Na de nodige oefeningen en warming-up waren we klaar voor 6 x 800 meter. Ik voegde me bij een groep die een langer traject wilde afleggen, zo'n 955 meter bleek later. De atleten uit groep 7 (Manon, Jan Keemink en Dick Leseman) bepaalden het tempo. Ik vroeg me af of ik dat 6 x vol zou kunnen houden. Ik was wel toe aan wat snelheidswerk, dus klampte aan. Manon en Dick hielden alle keren het tempo hetzelfde, gemiddeld kwamen we uit op 14,4 km/u. Voor mij goed te doen, na de derde keer ging ik lekkerder lopen. Voelde alleen wat spierpijn maar wist dat dat niet veel te betekenen had, de naweeën van het schaatsen. In de groep die wel 800 meter liep, zag ik Jan afhaken. Een kuitblessure overgehouden aan de Derdekerstdagloop. Na afloop leek het gelukkig mee te vallen. Even gas terug en dan op 11 januari starten in onze eerste wedstrijd van 2009: Egmond aan zee.

IJs lonkt

Het was gezellig druk bij de 3e kerstdagloop. Hoewel ik niet meeliep wilde ik de start niet missen. Sommigen trotseerden de vrieskou in korte broek en een shirtje met korte mouwen, zelfs een singletje heb ik gesignaleerd. Ik moest er even niet aan denken en zocht na de start snel de warmte op van de ciko-kantine. Tot het eind van de middag heb ik de vele gasten voorzien van soep, koffie, broodjes, bier etc., een top-omzet voor de vereniging. Mede dankzij Edwin, die zijn verjaardag vierde en de nodige biertjes bestelde. Ook de groep 'chat-nrunners' spuugden er niet in en bleven zitten chatten tot de tent sloot. Mijn inactiviteit heb ik vanmorgen goed gemaakt, met een 13 kilometer lange duurloop. Warm aangekleed met dubbele broek en muts. Eerst langs de ijsbaan op Cranevelt. Tot mijn verbazing was de baan al open, erg snelle reactie van de gemeente Arnhem, die meestal wachten met opspuiten van de oude ciko-baan tot de vorst al weer verdwenen is. Binnenkort dus maar even de ijzers onderbinden, weer eens een andere trainingsvorm. Na deze baan-inspectie verder heerlijk gelopen via Zijpendaal, Schaarsbergen en de Waterberg terug richting huis. Geen last hebbend van de kou, de zon scheen en ik liep lekker door. Soepel lopend met nog enkele versnellingen kwam ik voldaan in een gemiddelde van 11 k/u thuis, alwaar de warme koffie me tegemoet geurde.

2e kerstdagloop

Ik verschijn morgen niet aan de start van de 'Derde kerstdagloop', althans niet als loper. Ik geef mijn startnummer aan Wil. Verder zal ik me verdienstelijk maken als barkeeper, ook belangrijk. Op deze manier kan ik mijn benen nog even ontzien, de eerstvolgende wedstrijd is de halve van Egmond (11 januari). De behoefte om tijdens de kerstdagen te lopen was sterk aanwezig. Zeker na het geweldig goede kerstdiner gisteravond in een leuk Arnhems restaurant, thuis nog even samen afgesloten met een goed glas franse cognac. Het was koud deze morgen, temperatuur rond het vriespunt en een straffe oostenwind, hetgeen garant staat voor een hoge 'chillfactor'. Ik besloot door de bossen van Waterberg en Warnsborn richting Oosterbeek te lopen. De toeristische plaatjes waren weer grandioos. Zeker de gedeelten waar ik anders nooit kom, zoals Mariëndaal. Weer ideeën opgedaan voor een groep5 training. Mijn bovenbenen protesteerden vanaf het begin, de naweeën van de baantraining van dinsdag waarin ik met iets te koude spieren nogal te keer ben gegaan in een aantal rondes. Toch weerhield me het er niet van om 10 engelse mijlen te lopen (16,1 km) in een gemiddelde van 11,3 k/u. Met dit koude weer houd ik het tempo vanzelf hoog. Met een goed gevoel neem ik een bad. Vanmiddag weer lekker aan de kerstdis met de nodige spijzen en drank!

Kerstwens

Ik wens alle lezers van dit weblog fijne en gezellige kerstdagen toe!

'Rendieren' eindelijk los!

Het was zover, eindelijk kon de al twee keer eerder uitgestelde baantraining doorgang vinden. Hans belde me op of ik de training over wilde nemen. Graag, ik had de training al eerder voorbereid, maar gladheid en ziekte /blessure wierpen roet in het eten. Nu aan de bak, na inlooprondje kazerne en rekken bij de Saksen Weimar snackbar terug naar de baan.

Eerst nog wat loopschooloefeningen. Ik had alles voorbereid, ook de rekoefeningen en de loopschool op een spiekbriefje gezet. Als beginnend trainer heb je dat nodig, althans ik wel. Ik had het spiekbriefje overigens niet nodig tijdens de training. Het viel me wederom op dat de groep zeer gedisciplineerd is en goed naar de aanwijzingen luistert. Een gemotiveerde groep, die plezier heeft in de trainingen. Dus ook heel plezierig om training aan te geven. De kern van het programma dan: 800 meters verdeeld in 200 meter snel, 400 meter iets langzamer en dan weer 200 meter op snelheid. En dit 6 x met pauzes van 2 minuten, een zware training. Twee niveaugroepen werden samengesteld. Eerst twee rondje samen en daarna de twee afzonderlijke groepen, die enthousiast vertrokken onder leiding van Koen en Hans. Na twee series observeren kregen Maarten en ik het koud en besloten mee te gaan lopen. Ik sloot aan bij groep 1 (Koen, Edwin, Herbert) en hard ging het. De laatste serie in 3.09 min., 15,5 k/u gemiddeld en hoogste snelheid 18,7 k/u. Heerlijk om te doen en ik vond dat niet als enige. De meesten waren erg positief over de baantraining. Zeker in de donkere wintermaanden een prima trainingslocatie voor de 'rendieren'!

Heuvels en versnellingen

Het leukste van mijn vrije dagen, vind ik de vrijheid die ik heb om te gaan hardlopen wanneer ik dat wil. Vooral nu in de winter, kan ik dan toch met daglicht op pad de bossen in. Ik zou het liefste elke dag gaan, maar ben dan bang te veel van mezelf te eisen, blessures liggen op de loer. Vanmorgen de schoenen aangetrokken voor een rondje Rozendaals bos. Bij het kasteel het bos in en langs de begraafplaats lopend bedacht ik om wat heuveltraining in te lassen. Ik vond het tijd worden voor afwisselende tempo's. Zo gezegd, zo gedaan. Twee keer een heuvel opgerend in ca. 2 minuten. Daarna op de terugweg nog versnellingen doorgevoerd op het bekende pad met de witte verfstippen op de bomen. Het voelde prima, de conditie is in orde. Ruim een uur gelopen, op mijn meest natuurlijke tempo van ca. 11 p/u. Nu niet overmoedig worden en te veel van mezelf eisen. Tijdens de kerstdagen zal het zeker wel lukken om de rust te bewaren, alhoewel..?