Midwintermarathon (1)

Het wordt echt koud zondag tijdens de midwintermarathon. Maximale temparatuur rond het vriespunt, ijzige vrij harde oostenwind en misschien wat sneeuw. Ga er maar aan staan. Met name de wind heb ik het niet op, maar ik moet er geen obsessie van maken. Twee jaar geleden liep ik de Asselronde (27,6 km) in 2 uur 14 min. Nu schijnt het 27,5 km te zijn, is het parcours aangepast? De tijd van 2007 is ook de tijd die ik nu ongeveer wil lopen. Een tempo van 12,5 per uur moet ik redelijk makkelijk kunnen lopen, maar de afstand is indrukwekkend. Ik voel me in ieder geval goed, heb deze week lekker relaxt getraind. Jammer is dat er afvallers zijn. Jan heeft last van zijn kuiten en durft het niet aan. Sjaak twijfelt ook, voelt zich niet lekker. Wat gaat Edwin doen? Gaat hij inderdaad voor de hele marathon? Ik ben benieuwd, we zullen het zien morgen!

Testronde steeds sneller

Het was weer tijd voor de testronde van groep5, de wintereditie. Ik beperkte me als trainer in de begeleiding van de grote groep (21 pers.) en het doorgeven van de eindtijden. Aan zelf trainen kom je dan minder toe. Het grootste deel van de groep stort zich met volle overgave in de testronde van 3,65 km (zie rode lijn op foto). Na het 'startschot' te hebben gegeven, ren ik via een kortere weg naar de finish boven aan de Moslaan. Ik arriveer ruim op tijd om Coen als eerste af te klokken in een parcoursrecord van 13,44 min. Ook Ton slaagt er in als tweede persoon in de historie van deze route onder de 14 minuten te lopen (13,51 min.). Er was in de vorige (2) edities nooit sneller gelopen dan 14,27 min. De lat is weer hoger gelegd.

Nieuwe schoenen in gebruik

Dit merk heb ik nog nooit gehad, hoewel ik een merk-hopper ben. Saucony was in mijn ogen altijd bestemd voor zwaardere lopers met brede voeten. In die categorie zit ik niet. Totdat ik sinds zeker 12 jaar mijn schoenen weer eens kocht bij Run@Day. Uit de videobeelden en de analyse blijken deze schoenen voor mij geknipt te zijn. Zoals altijd een fors correctieblok er in tegen overpronatie. En ook een maatje groter dan de vorige. De EU maat is 46, mijn normale schoenmaat is 43. Ik snap nooit waarom er zo'n groot verschil in zit. Maandagavond hebben ze de vuurdoop gehad, een RDL met Jan van zo'n 10 km. FF wennen, de pasvorm is anders dan mijn oude Mizuno's. De nog niet gesleten demping is heerlijk. Ben benieuwd hoe ze op langere termijn bevallen?

Verandering van spijs...

Nu de duurlopen langer mogen worden is het zaak om het interessant te houden. Ik had eens een ander parcours bedacht. Zeer afwisselend landschap, uiterwaarden en bos. Met een zeer bescheiden groepje (kwa aantal, 4 pers.) liepen we eerst door Velp. Frans fungeerde als gids en liet de straat zien waar hij woont. Door naar kasteel Biljoen (is inmiddels te bezichtigen, grijp je kans) en verder langs de IJssel naar Rheden. Voor mij bekend terrein, ik heb er 9 jaar gewoond. Het begon zwaarder te worden. De heuvels van de Veluwezoom lagen nog voor ons. Via manege Midden Heuven (ons peerd staat daar tijdelijk) en de schaapskooi terug naar Velp. De benen lieten zich meer en meer voelen. Sjaak had het moeilijk, maar had de dag ervoor ook nog 18 km gelopen. Onze natuurlijke tempo lag op het vlakke op 11 km. per uur. Uiteindelijk liepen we een gemiddelde van 10,5 km p/u. Thuis klokte ik 24 km., in 2 uur 15 min. (hartslag gem. 136, cal. 1876). De voorbereiding voor een marathon komt serieus op gang.

Interval op zwaar parcours

Hans neemt ons (groep 5) mee naar de wijk Craneveld. Het is hier flink heuvelachtig, maar geschikt voor de 4 * 1600 meter die vandaag (dinsdag) op het programma staat. Voor mijn gevoel is de voorbereiding voor de marathon deze week echt begonnen. Kan ik de extra trainingen en grote afstanden aan? Ik twijfel, heb de laatste tijd best last van pijntjes. Ik zou eigenlijk krachtraining moeten doen. Als ik Edwin zie lopen die over 10 dagen de midwintermarathon loopt, denk ik: 'Jesus, wat een kracht straalt hij uit' Gaat dat ook met mij gebeuren in de aanloop naar de 42,2 km? Deze intervaltraining verliep goed, ik liep in de subtop. Mijn hartslag zat in de rondes iets boven de 170 BPM. Tegen de verzuring aan, maar dat komt vooral door de te bedwingen heuvels. Mijn tijd per ronde steeds net onder de 7 minuten (bijna 14k/u). Ton was een klasse apart, vormde in de laatste ronde in zijn eentje de top. hij wordt steeds sterker en onstijgt het niveau van groep 5. Ik ben erg benieuwd naar zijn (eerste) marathon.

Eenzame maandagavondtraining

Ik ben begonnen met 4 x trainen per week (ipv 3 keer). Dit alles om me voor te bereiden op een marathon in april (Utrecht?). Maandagavond in mijn uppie lopen vind ik het moeilijkst. Donker somber weer in deze wintermaanden. Ook nog eens op de meest deprimerende dag van het jaar volgens een Engelse deskundige. Toen ik een flinke regenbui op mijn kop kreeg en de wind stevig aanwakkerde kon ik me er van alles bij voorstellen. Ik vind het echt een nadeel om voor een voorjaarsmarathon te trainen, geef mij de zomermaanden maar. Wel is het zo dat na de zelfkastijding er een moment van gelukzaligheid aanbreekt. De warme douche is heerlijk, net als het daarna neerploffen in een luie stoel, genietend van een lekker (maar gezond) hapje en en drankje (eerst koffie, daarna meestal wijn). Dat houd me op de been.

Nog in herstelfase

Ik zit deze week in een herstelfase. Dinsdag tijdens een RDl en donderdag (3x 15 min. VDL) voelde ik de benen nog goed, vooral mijn zwakke plekken de linkerkuit en rechterbovenbeen. Zou krachttraining een oplossing zijn? Het is een herinnering aan Egmond waar ik in de verzuring heb gelopen. Er staat normaal gesproken ook twee weken herstel voor een halve marathon. Ik geloof ook dat dat zo is. Maar ik heb de tijd en de rust niet om lang heel rustig aan te doen of korte stukjes te lopen. Vandaag toch maar weer 2 uur op pad. De benen voelden redelijk vanmorgen, beter dan gisteren. De opkomst was goed, met liefst negen man /vrouw in de snellere groep. De groep van Joop moest zelfstandig op pad, Joop heeft een blessure (enkel?). Zijn groep (vandaag maar met zijn vieren) zijn goed genoeg gedrild om de weg te vinden. Onze groep zette koers naar de Rozendaalse bossen. Ik had de route gisteravond in mijn hoofd al gelopen. Ook Jan die 2,5 uur wilde lopen kon aan zijn trekken komen. Samen met Herma, Ton en René maakte hij een extra lusje. Ons groepje werd almaar kleiner, Ursula ging eerder richting Beukenlaan. Naarmate de tijd verstreek voelde de benen zwaarder aan, maar pijn aan kuit en bovenbeen bleef achterwege. Tevreden was ik na 20 km. net binnen de twee uur. Mijn hartslag 134 BPM en 1640 ca. verbrand. Ik mag vandaag weer lekker eten en drinken.