Verassingsloop

De verrassingsloop op de baan is leuk. Gordon had lootjes gemaakt met daarop afstanden van 400 tot 2000 meter. De lotentrekker (steeds uitverkoren door Gordon) moest de rest op sleeptouw nemen en het daar hem of haar gewenste tempo opleggen, intussen geheim houdend over welke afstand het ging. Hans beet het (of de?) spits af. Gelijk een fors tempo inzettend over 1 km., zette hij de toon voor de rest. Herma liet zich ook niet onbetuigd en liet ons (in ieder geval mij) naar adem happen. Enkele anderen (o.a. Ton, Peter) maakten het zeer bont. Ik haakte af bij deze twee heren, maar kwam toch nog tot de volgende gemiddelde snelheden:

* over 1 km: 14,2 k/u;

* over 600 m: 15 k/u;

* over 400 m: 16,3 k/u

* nogmaals 600m: 14,5 k/u

Gekkenwerk? Alleen Manon, waarvan we weten dat zij de groep helemaal los kan lopen, was zeer verstandig en liep zo'n 13 k/u. Deze verrassingslopen duurden een uur. Met inlopen en uitlopen erbij maakten we volgens Frans liefst 17 kilometer vol. En dat voor een baantraining!

Snelle groep erg snel

Het aantal groep5 lopers breidt zich nog steeds uit. Vandaag meldden zich 30 man en vrouw voor een intervaltraining. Te grote groep vond Gordon om gezamenlijk de beoogde ronden af te leggen. Hij heeft gelijk. Te grote groep betekent te veel niveauverschil en daardoor ontevreden gezichten. Voor de één gaat het te hard, voor de ander te langzaam. Ik mocht daarom de snelle groep aanvoeren. De ronde over 1,1 kilometer moest 8 x af worden gelegd, pauze: rdl van ca. 400 meter. De minder snelle groep (zoals dat netjes heet) mocht het 7 keer doen. Doel: gelijktijdig eindigen. Dat was nogal een opgave voor ons. Het parcours, een ronde bij jeugdherberg Stayokay, was uiteraard niet vlak. De snelle groep had er zin in. Ik moest er vaak op wijzen als groep bij elkaar te blijven en het tempo niet te verhogen. Dat laatste ook om mezelf in bescherming te nemen. Het tempo lag gemiddeld tussen 13 en 13,5 k/u. Vanaf ronde drie vroeg ik me af of ik het wel zou redden om steeds mee te gaan. Het lukte wel, maar ik eindigde met de tong op de schoenen. Terug bij ciko hadden we een slordige 17 km. afgelegd.

Lente in de lucht

Via afstandmeten.nl had ik gisteravond een route bepaald voor de zaterdagmorgengroep van ca. 23 km. Na het printen besefte ik dat het een erg zwaar traject zou worden, te zwaar voor sommige lopers. Overigens wel erg mooi. Snel bedacht ik twee alternatieven die ik met pen globaal zichtbaar maakte. De groep koos inderdaad voor een lichter alternatief. Ik was er niet ongelukkig mee. Met ons vijfen (Saïd, Marlies, Jeanette, Ursula) op pad. Plots zagen we een hek bij kasteel Rosendael open staan, dat altijd dicht zit. We roken onze kans en namen de route via de beroemde bedriegertjes. Helaas voor ons, aan de andere kant geen hek open, dus maar weer terug naar het openstaande hek. Dat begon goed. Gelukkig was het geen voorbode voor meer pech. Met een gestaag gangetje van 10 tot 10,5 k/u liepen we naar Rheden. Saïd verliet ons voor een extra lus. Grappig dat drie van de vier overgebleven lopers in Rheden hebben gewoond. Langs de IJssel terug naar Velp bleven we mooi in cadans met een groot vrachtschip (ijsel-aak)?. Een ooievaar had het nest bij de boerderij aan de Lathumseveerweg al bezet. De lente dient zich aan, ook de eerste narcissen lieten zich zien. Het werd trouwens nu duidelijk dat deze route niet minder lang zou worden dan de uitgerekende route van 23 km. Het werd zwaarder, mijn zweet voelde anders dan in het begin. Voor mij een teken van vetverbranding. Uiteindelijk bereikten we ciko na 23,5 km. (cal. verbruik ca. 1900; hartslag: 140 gem.).

Twijfels over marathon nemen toe

Tijdens de fartlek training sloeg de twijfel weer toe. Is het wel verstandig om dit voorjaar (Utrecht) een marathon te lopen? De pijn in mijn bovenbenen is duidelijk aanwezig. Ik ben nu een dag of tien na het bezoek aan de fysio niets vooruit gegaan. Op advies rek ik mijn benen als er even gelegenheid is (op de raarste plekken, liefst een beetje verborgen voor collega's). Het vele water komt me onderhand de neus uit en ik loop me een ongeluk naar de wc. Als het nou nog zou helpen? Misschien ben ik te ongeduldig. Feit is wel dat de marathondatum (Utrecht, 13 april) steeds dichterbij komt. Op deze manier durf ik de marathon niet aan, ben bang voor de schade die ik dan op ga lopen. Ik moet de tweede helft van dit jaar fit zijn om volop deel te kunnen nemen aan de opleiding looptrainer. Ook de Lidingoloppet (25 sept, 30 km) staat hoog op mijn verlanglijstje. Ik neem zo snel mogelijk de beslissing over deelname aan de marathon.

Pyramideloop op andere manier

Vanavond had ik de eer om de groep te trainen. Een pyramideloop moest het worden: 2-4-6-8-6-4-2 min. met p=2'. Hoe zou ik het aanpakken? Deze vraag spookte al een aantal dagen door mijn hoofd. De vorige keer dat ik deze training gaf, enkele weken geleden, koos ik voor één ronde. Een parcours tussen Moscowa en de Schelmsebrug. Ik wilde dit niet nog een keer, vind het zelf te saai om langere tijd hetzelfde rondje te lopen op de weg. Gelukkig kan ik nu zelf beslissen, dat voordeel heb je als trainer. De keuze viel op een grote duurloopronde met het aantal series versnellingen ingebouwd. Steeds versnellen tot een vooraf door mij aangegeven bekend punt en dan weer terug (bv Brasserie De Boerderij, zie foto). Voor mij erg intensief om te leiden. Met name de veiligheid is steeds een issue om in de gaten te houden. De groep had pech dat de langste versnelling van 8 minuten nu juist de Heemstralaan omhoog moest worden gelopen. Niet verzuren zal dan ook niet in alle gevallen zijn gelukt. Al met al pakte de aanpak van de training goed uit. De lopers lieten weten het een erg leuke training te vinden. Dat geeft voldoening!

Uitlopen vóór carnavalsoptocht

Het miezerde vanochtend. Toch had ik sterk de behoefte om een rondje te lopen. De benen even losgooien na de erg lange duurloop van gisteren. Dit tijdstip (9.45 u) is ideaal voor deze zondagmorgen. Ruim op tijd zou ik terug zijn om de carnavalstocht te gaan bekijken die binnen zo'n 200 meter van mijn huis start. Mijn jaarlijkse bijdrage aan het carnaval wordt zo beperkt tot ca. drie kwartier. Zo liep ik met stramme ietwat pijnlijke benen, samen met de hond (Sam) richting Rozendaal. Best warm was het eigenlijk. Ik kwam enkele hardlopers tegen, verder niemand. Heerlijk zo overdag, hoef ik morgenavond niet te lopen. De maandagavond is voor mij het moeilijkst en verdomd, het regent dan altijd. Nee, dit bevalt beter. Op de Monnikensteeg stelde de eerste praalwagens zich op. Ik denk altijd even terug aan de tijd dat ik wel volop carnaval vierde. Was best leuk eigenlijk, maar ik zie het nu niet meer zitten en bekijk het (zoals veel Arnhemmers) kritsch vanaf de zijlijn. Binnen het uur, na een kleine 10 km was ik weer thuis en kon ik aan de koffie.

Toch nog 30 km.

Ik liep niet lekker vandaag, althans niet zo goed als vorige week. Het begin ging goed, met een redelijk grote groep vertrokken we om 9.00 uur. De meerderheid wilde niet meer dan twee uur lopen. De 2 u 40 van het marathonschema kreeg alleen gehoor bij Tonny. Eerst maar eens 2 uur lopen, daarna zien we wel. Bij de brandtoren in de buurt kwamen we de groep van Joop (zonder Joop) tegen. Zij liepen terug, wij gingen nog even door de bossen in en de hei op. Saïd was al afgehaakt, zit in een periodiseerweek zij hij. Met een gangetje van gemiddeld 10,5 p/u vorderden we gestaag. Mijn benen lieten zich nog binnen het 1,5 goed voelen. Beide bovenbenen speelden op, shit! Later ging het weer beter, zeker over het fietspad aan de Apeldoornseweg. Erik Steneker roemde het tempo, hij liep uitstekend nadat hij lange tijd niet zo'n afstand had gelopen. Precies na 2 uur waren we terug (20,5 km.) Tonny en ik overlegde even wat te doen. We besloten samen nog een lusje te lopen. Ik was over mijn vermoeidheid heen. Samen liepen we vlot nog een ronde van zo'n 8 km rond het Openluchtmuseum. Tevreden liep ik thuis de tuin in. Toch zo'n 30 km gelopen vandaag in iets minder dan drie uur met een gemiddelde hartslag van 140. Hier krijg ik energie van!