Rondje Nederland: CIKO- organisatie verdient pluim

Een nieuwe verse ploeg organiseerde Rondje Nederland (Grace, Erik, Edwin, Gerrie, Margit en Johan). Een groep met frisse ideeën die veel voor elkaar heeft gekregen. Ik neem mijn hoed diep af voor deze ciko-mensen. De jaarlijkse loop in het Openluchtmuseum werd dankzij hen een groot succes. Een record aantal deelnemers en bovenal heel sfeervol. De sfeer werd gemaakt door een braziliaanse brassband, een dweilorkest, een paashaas, allerlei kinderspelen en ga zo maar door. De vele vrijwilligers van CIKO zorgden dat alles goed verliep. Mijn bijdrage bestond uit opbouwen (vanaf 8.30!, na een kortere nacht door de zomertijd en een zaterdag met veel bier) en weer afbouwen. Maar vooral ook de start en finish in goede banen leiden. Ik zal de jeugdlopen niet snel vergeten, wat een enthousiasme. Bijna niet in toom te houden. Een groep (ik denk marokkaanse) jongetjes stond drie kwartier voor aanvang van de loop in het startvak te duwen tegen het steeds opnieuw knappende rood-witte lint. Het goede weer maakte de dag compleet. Een klein smetje, de vijf kilometer lopers liepen niet de juiste route, nu was het zo'n 200 meter korter. De organiserende groep heeft Rondje Nederland en daarmee CIKO definitief op de kaart gezet!.

Alleen met de regen

Kwam het door de regen? Niet alleen het slechte weer zorgde er voor dat ik vanmorgen alleen klaar stond voor de lange duurloop. De marathonlopers van Rotterdam moeten zichzelf in acht nemen en hadden een goede reden om over te slaan. Ook Rondje Nederland trekt de lopers weg. Het inlopen deed ik nog met drie dames van Joop zijn groepje, maar al snel volgde ik mijn eigen weg. Even een iets andere route, onbekende wegen opzoeken. Via Schaarsbergen, de Koningsweg richting Otterlo, linksom draaiend naar Mariëndaal en Warnsborn. Er voor zorgend op de verharde of bredere paden te blijven, want het regende maar door en de wegen stonden blank. Ik was vastberaden in ieder geval 20 kilometer te lopen. Even moest ik een sanitaire stop ondergaan. Gelukkig had ik 'materiaal' bij me. Ik had een lekker tempo te pakken, bijna altijd ruim boven de 11 k/u, zeker het laatste gedeelte. Dat had ook te maken met het verdrijven van de kou, ik was doorweekt. De garmin klokte een halve marathon. Ik kan met een tevreden gevoel vanmiddag een biertje pakken met mijn vrienden.

Lekker relaxed getraind

Na een week in de lappenmand te hebben gezeten, voelde het goed om weer met mijn ciko maten op pad te gaan. Het was zelfs zo dat ik de training gaf vandaag. Het kwam me daarbij goed uit dat er een rustige duurloop op het programma stond. Dit vooral om mensen die de Lenteloop hadden gedaan afgelopen weekend, hun herstel te gunnen. Ook de marathongangers Edwin, jan en Saïd waren gelukkig met het vooruitzicht op een rustige training. Zij spannen zich niet meer bovenmatig in vóór de grote dag 5 april. Gelijk hebben ze. Bij de loopschooloefeningen gooide ik er nog enkele nieuwe combinaties in die goed werden uitgevoerd. Toch is de overgang van kaatsen naar gestrekte benenloop niet eenvoudig. Compliment aan de groep. Relaxed draafden we een ronde via de Amsterdamseweg, Heemstralaan, Rijnstate en weer terug naar ciko. Totaal zo'n 11 km gelopen met enkele versnellingen op vrijwillige basis. Het ging me goed af, nu nog de spierpijn in mijn bovenbenen kwijtraken, zodat ik me weer volledig kan focussen op leuke wedstrijden.

Herstel in Brussel

Vrijdag voelde ik me allerminst fit, maar wilde ons weekend Brussel niet laten ontgaan. Zie het als een kuur-weekend, weer op krachten komen in het bourgondische België, hield ik mezelf voor. En zo is het gegaan. Met een luxe hotel als basis hebben Jolanda en ik genoten van drie dagen slenteren door parken, musea en winkels. Regelmatig onder genot van een belgisch biertje bijtanken op een terras in de zon. En uiteraard heerlijk gegeten in de restaurants in de stad van 'Manneken Pis'. Zondagmiddag thuis kreeg ik weer voor het eerst de drang om te lopen. Zo gezegd zo gedaan. Met een flinke wind, maar ook nog steeds onder een lekker zonnetje, heb ik een flinke ronde gelopen door de Rozendaalse bossen. Het ging goed, de kracht komt weer enigzins terug. Na een kleine 13 km. was ik tevreden weer thuis. Nu kan ik weer vooruit kijken en de trainingen oppakken.

Thee en beschuit

Bijna alle lopers weten er wel over mee te praten, een tijdje niet kunnen lopen. Voor fanatieke sporters is dat een drama. Ik ben de sigaar, het griepvirus heeft me in zijn/haar grip. Is het wel griep? Dat woord wordt te vaak en te makkelijk gebruikt. Enkele symptomen heb ik wel (gehad): koorts, hoofdpijn, gevoel van zwakte en verlies van eetlust. Mijn hoofd staat dus niet naar hardlopen. Ik probeer weer op te krabbelen door te eten, maar dat valt niet mee. Het lichaam accepteert het niet en zet mijn hersenen in de 'misselijk-stand'. Vreemd, vorige week voelde ik me topfit en nu kan ik me even niet voorstellen om mijn lichaam te pijnigen met intervals of lange duurlopen. Ik leef op thee, beschuit en paracetamol.

Mooie resultaten CPC

Gisteren meldde ik dat mijn gedachten bij de ciko-runners waren die de CPC liepen. Overigens waren er meer ciko'ers dan ik had gedacht. Het is natuurlijk een echte klassieker, een loop die telt in Nederland. Als er dan ook nog vedetten als Haile aan de start staan, dan wil je daar bij zijn. Voor de geleverde prestaties neem ik mijn 'hoed' af. Ton (1.26), Saïd (1.35) en Herma (1.42)liepen een PR. Hans Jansen (1.36) en Peter Jesse (1.35) scoorden prachtige tijden. Jan hield zich weer keurig aan zijn marathonschema voor Rotterdam (1.50). Dit zijn allemaal groep5 lopers. Mag ik dan concluderen dat de trainingen van onze groep de mensen nog steeds (op gevorderde leeftijd, ahum..) op een hoger plan brengt. O ja, Haile heeft het niet gered. Ook dit fenomeen moet wel eens zijn meerdere erkennen in weersomstandigheden en betere tegenstanders. De keniaan Sammy Kitwara won in 59.46. De reactie van Haile op studio-sport was super, zocht geen excuses (hoewel zijn astma opspeelden met het weer van gisteren) en bleef lachen, zoals we hem kennen. Wellicht volgend jaar ook CPC voor mij.

Alternatief voor CPC

Vandaag staat de City Pier City loop op het lopersmenu. De ogen zijn gericht op Haile Gebrselassie, die een aanval gaat doen op het wereldrecord op de halve marathon. Mijn gedachten zijn vooral bij de ciko-deelnemers Jan, Ton, Herma en Said die ieder hun eigen race gaan lopen. Jan zal zijn marathonschema boven alles stellen en het als training zien. De anderen gaan uiteraard wel voor een mooie tijd. Op het moment dat de CPC begint heb ik er al lang en breed een halve marathon opzitten, samen met Moniek, Jan-Albert en Erik. Lekker op een natuurlijk tempo over de hei, genietend van de warmer wordende natuur. De korte broek durfde ik nog net niet aan te doen, maar dat moment is niet ver weg. Buiten de altijd weer te beklimmen heuvels, liepen we niet onder de 11 km/u, het ging ons makkelijk af. Terug op valkenhuizen hadden we onze eigen halve marathon afgelegd, nog binnen de twee uur (1.57). Mijn hartslag gemiddeld 139 bpm. Een goed gevoel, ook met mijn bovenbenen gaat het de goede kant op. Ben zeer benieuwd naar de resultaten van Haile en 'onze jongens' in Den Haag.