Zondagochtend

Door allerlei omstandigheden loop ik tegenwoordig veel vaker op zondag(morgen) dan op zaterdag. Gisteren moest ik voor een voorlichting over de ROPARUN naar Rotterdam (daarover later meer). En de zondagochtend bevalt eigenlijk wel goed. Het enige vervelende is dat ik alleen loop. Soms kom ik een ander tegen en lopen we samen op, (bijv Edwin) toch een stuk gezelliger. Deze ochtend loop ik eerst richting Rozendaal. De parkeerplaats aan de Schelmseweg is spekglad, er valt niet te lopen. Een andere loper die net uit het bos komt, verzekert me dat het verderop beter is. Ik besluit, het bospad te lopen dat parallel loopt aan de Schelmseweg. Nog steeds verraderlijke ijsplakken. Terug naar het fietspad en dan door via de Waterberg richting de Kemperbergerweg. Een jeugdgroep van Ciko loopt zichzelf uit de naad, letterlijk bijna. De kinderen schudden met het hele lichaam, maar plezier staat voorlopig voorop. Ik kom Coen tegen, hij heeft zijn kuit pijn gedaan bij het afzetten op een stuk ijs. Dat overkomt dus ook de betere lopers. Maar het lijkt niet ernstig te zijn en Coen gaat verder met zijn  intervaltraining. Ik loop inmiddels via de Strolaan naar de Bakenbergseweg. Het gaat redelijk, al ben ik steeds attent op pijntjes. Bewust geen tubes aangetrokken, is dat wel verstandig? Op de Van Heemstralaan ga ik mijn kuiten voelen en ik ga langzamer lopen. De klim naar de witte villa gaat goed en via de Dalweg loop ik ontspannen terug naar huis. Ruim 16 kilometer gelopen, ik vind het prima!

Training groep 5: 7 december

Er staat een hersteltraining op het programma. Die training was gepland om na de Montferlandrun te herstellen. Maar herstel is niet nodig, want de Montferlandrun is afgelast. Uiteraard is er wel volop getraind het weekend, maar de wedstrijdinspanning is er niet geweest. We gaan wat anders doen morgenavond: een duurloop (DL1) met versnellingen (eigen tempo's). De route: het alom bekende Rondje Koningsweg (ca. 14,5 km). De fietspaden zullen wel goed te belopen zijn.

Alternatief voor Montferlandrun druk bezocht

Er was duidelijk een behoefte aan een alternatief voor de Montferlandrun (je wil tenslotte toch ff weg en bewegen). Maar liefst 13 atleten hadden wel zin om natte voeten te krijgen. De social media (vaak als a-sociaal omschreven) van o.a. Peter en Jan werken. Zo goed dat er zelfs drie ciko-vrienden uit een andere groep dan vijf meeliepen. Leuk om op deze manier samen onze prachtige omgeving door te cruisen. Zwoegen was het wel, door ruim 15 cm. diepe sneeuw met een natte dooiende ondergrond waardoor de grip slecht is. De afzet dus hoger dan normaal, om toch nog enigzins vooruit te komen. Dat wordt spierpijn in hamstrings, billen en liezen. Maar denk daarbij dan terug aan het prachtige witte landschap. De groep viel regelmatig uit elkaar, niet iedereen is even handig op zo'n parcours als onze trailers Edwin en Frans. Die trailschoenen zie ik trouwens ook wel zitten, ik ga binnenkort op onderzoek uit. Na zo'n 16 kilometer voelde ik mijn achterbenen goed en ik was dan ook blij dat ik Valkenhuizen in het vizier kreeg. Ik kan weer 21 kilometer bijschrijven en dan op zo'n zwaar parcours. De enige tegenvaller vandaag: het ontbreken van de after-party. Jan had chocolademelk belooft maar die houden we dan maar tegoed!

Montferlandrun afgelast!

De Montferlandrun is afgelast. Lees het bericht van de organisatie.

Morgen alternatieve loop om 11.00 uur vanaf Valkenhuizen. Wie loopt er mee?

Montferlandrun 2010

De Montferlandrun staat in het teken van de barslechte weersomstandigheden. Wat gaat het worden.., sneeuw, ijzel, regen (meestal, zie ook Montferlandrun 2009)? Misschien gaat het wel helemaal niet door. Daar ga ik niet vanuit. Morgen sta ik aan de start in 's Heerenbergh. Samen met Patrick Makau, de winnaar van de Roterdam marathon (2.04.48). Hoe krijgen ze het toch altijd voor elkaar om wereldtoppers naar het achterhoekse plaatsje te krijgen. Daar moet een grote (anonieme) geldschieter achter zitten, denk ik. Maakt niet uit, het blijft leuk om 'samen' met toppers te sporten, al zie ik ze waarschijnlijk niet of nauwelijks. Een ding weet ik wel zeker, van mij wordt het geen wereldprestatie. Na dinsdag heb ik rust gehouden om in ieder geval mee te kunnen doen. 'Mee doen' staat dan ook voorop onder het motto van de derdekerstdagloop 'every finisher is a winner'. Relaxed lopen op gevoel en de boel (hamstring) niet forceren. Een tijd? Kan me niet veel schelen, zou best wel eens 1.15 kunnen worden. Makau is dan al weer lang onderweg naar een volgende wedstrijd!

Weer voor bikkels

Ik twijfelde wel, moet ik eerlijk bekennen. Zal ik gaan trainen met dit koude weer, zes graden vorst en een ijzige oostenwind? Mijn benen en een stemmetje in mijn hoofd vertelde dat ik het niet moest doen, maar de geest (een ander stemmetje) was sterker: 'Kom op Wim, je bent toch geen watje, dit is weer voor bikkels en daar wil je bij horen'. Dus toch maar muts, das, handschoenen aangetrokken. De collega hardlopers met muts waren net als ik moeilijk te herkennen, maar de opkomst van bikkels was toch redelijk. Gordon was de trainer van de dag, gelukkig snel hersteld van een vervelende kuitblessure. De Stay-o- Kay ronde was te glad voor een fartlektraining. Snel werd gekozen voor een alternatieve ronde met toch nog leuke fartlek-onderdelen. Arnhem-Noord leent zich uitstekend voor een geïmproviseerde fartlek. Heuveltjes genoeg en ook lantaarnpalen zijn er  niet alleen om een lichtarmatuur omhoog te houden. Ik hield me redelijk gedeisd bij de diverse versnellingen. Maar toch moet er nog veel gebeuren als ik zondag mee kan (wil) doen bij de Montferlandrun. Ik beslis na de donderdagtraining!

Wennen aan de winter

De winter heeft zijn intrede gedaan. Erg vroeg, voor mijn gevoel zijn de laatste sneeuwresten van de vorige winter net weg. Toch weerhield het me niet om vanochtend om 9.30 te vertrekken voor een lange duurloop. Sterker nog, de mooie dag met zon en het rijp aan de bomen is uitnodigend. Wel even mijn oudste en dikste jasje opgezocht. Daaronder een thermo met lange mouwen. Helaas ben ik deze week mijn beste (hardloop)handschoenen kwijt geraakt, dus dan maar een paar oude dunne gevallen. Koude handen gegarandeerd. Het eerste stuk van het parcours ging over het fietspad richting Terlet. Hoe zou mijn hamstring het houden? Gisterochtend durfde ik het nog niet goed aan om met de groep mee te gaan. Eerst maar even zelf testen. Op de Eerbeekseweg werd ik lekker warm en waakte ik er voor om het tempo laag te houden. De hamstring liet zich nu voelen, maar ik wilde er niet te veel op letten. Ik had verwacht in dit mooie landschap wild te spotten, maar de dieren hielden zich schuil in hun warme hol. Toch nog een zwerm vogels die met een paniekerig geluid duidelijk maakte dat ze te laat naar het zuiden waren gevlogen. Op de terugweg op de Tönnekesweg was het genieten van de zon en de bevroren dauw. Maar mijn gedachten wisselde zich telkens af tussen de natuur en de hamstring, ik probeerde meer op de ongeving te letten. Een aantal keren moest ik opzij springen voor mountainbikers, die waren met zijn allen losgelaten. Een dame die te fanatiek in de remmen kneep ging onderuit. Niets ernstig gelukkig. Inmiddels was ik met mijn laatste kilometers bezig. Het was lang geleden dat ik 21.1 km in DL1-tempo had gelopen (hartslag 141 bpm). Dat voelde goed en die hamstring....die moet niet zeuren!